Po zapoznaniu się z dzisiejszą konferencją prasową, w trakcie której oficjalnie zaprezentowano Wylana Cypriena oraz Valentina Mihailę, naszło mnie bardzo dziwne spostrzeżenie dotyczące osoby młodego Rumuna.

Przysłuchując się wypowidziom zawodnika dotyczącym jego boiskowej charakterystyki oraz preferowanej, odniosłem wrażenie, że jest to transfer idealny, tyle że nie dla Fabio Liveraniego, a dla Roberto D'Aversy. Mihaila pytany przez dziennikarzy, otwarcie stwierdził, że jest skrzydłowym i to właśnie na takiej pozycji czuje się najlepiej. Do tego wtórował mu Lucarelli zaznaczając, iż do największych atutów gracza należą szybkość oraz gra 1 na 1. Brzmi wręcz jak modelowy przykład piłkarza do ofensywnego terceru preferowanego przez, byłego już szkoleniowca Crociatich. Na pierwszy rzut oka nijak ma się to do założeń taktycznych Liveraniego, który z usług typowych skrzydłowych raczej nie korzysta.

Idąc nieco dalej, transfer Mihaili wygląda dziwnie niedopasowany do reszty ruchów Parmy, na letnim mercato. Co by nie mówić o pozostałych graczach pozyskanych przez Crociatich, to są to piłkarze "wyprofilowani" pod system i styl preferowany przez Liveraniego. Valenti i Osorio to środkowi obrońcy dobrze czujący się w wysoko ustawionej obronie i potrafijący operować piłką; Cyprien to pomocnik z dużym zacięciem ofensywny mogący grać jako registy i mezzala; Caviglia kolejny pomocnik nastawiony mocno na ofensywę; Brutnetta typowy trequartista; Sohm mezzala, który w razie konieczności może też wskoczyć na środek obrony; Busi ofensywnie usposobiony boczny obrońca. Wszyscy ci gracze zdają się bez problemu wpasowywać w podstawowe ustawienie Liveraniego - 4-3-1-2, tymczasem dla Mihaili jakoś dziwnie brakuje tu miejsca.

Oczywiście Mihaila wzorem Karamoh czy Gervinho, jest graczem którego można dostosować do gry w roli drugiego napastnika, a kto wie być może nawet także trequartisty, o czym także wspomniał Lucarelli oraz sam Valentin. Istnieje również opcja zakładająca, że Liverani potrzebuje Mihaili, by wdrożyć nowy system np. 4-2-3-1. Nie mniej jednak poczucie, że Rumun jest wzmocnieniem bardziej "na wszelki wypadek", niż z myślą o chwili bieżącej, dziwnie nie potrafi mnie opuścić.

Oczywiście zdaję sobię sprawę z tego, że zakładanie iż Mihaila został sprowadzony z myślą o ewentualnym powrocie na ławkę Roberto D'Aversy (który wciąż jest w Parmie na kontrakcie), jest bardzo daleko idącym wnioskiem zakrawającym wręcz o jakąś chorą teorię spiskową. Co więcej samo myślenie o zwolnieniu trenera i zastąpieniu go jego poprzednikiem, ledwie po trzech ligowych kolejkach brzmi absurdalnie. Dlatego też do powyższych spostrzeżeń i rozważań należy podchodzić z dystansem, jednak kto wie być może jest w nich odrobina prawdy, a klub faktycznie planuje swoje ruchy wielopoziomowo i kompleksowo.