Crocefisso Miglietta był dziś gościem programu Bar Sport, na antenie którego, wypowiedział się na temat meczu z Forli, spraw bieżących oraz swojej przyszłości.



Zacznijmy od coraz częściej pojawiającego się pytania. Czy w meczuz  Forli, Parma bała się zagrać odważniej o zwycięstwo?

Jak zawsze wyszliśmy na boisko z zamiarem walki o zwycięstwo, musieliśmy jednak dostosować swój styl gry do warunków panujących na boisku i gry przeciwnika. Trzeba było przywiązać bardzo dużą uwagę do detali bowiem jeden błąd mógł przesądzić o zwycięstwie. Tak więc mogę powiedzieć, że zagraliśmy z uwagą i dokładnością, a nie strachem. Mogło być lepiej, jednak ostatecznie cieszymy się z punktu.


Wydaję się, że w końcu złapałeś odpowiednią formę.

Mam nadzieję, że w dalszym ciągu będę podążać tą drogą i wszystko co złe mam już za sobą. Na boisku zawsze staram sie dawać z siebie 100% i cieszy mnie to, że widoczny jest progres w moich poczynaniach.


Wracając jeszcze do spotkania z Forli. Wczoraj Graliście bardzo dużo długą piłką czy aby na pewno był to dobry wybór?

Longobardi po wejściu na boisko prosił mnie bym częściej zagrywał mu piłki za linię obrony, która grała bardzo blisko siebie i ciężko było zagrywać prostopadłe piłki po ziemi. Nasza gra była również uzasadniona brakiem kilku kluczowych graczy jak Baraye, Corapi czy Lauria, którzy mają wielki zmysł do gry kombinacyjnej.


Czy w przypadku awansu do Lega Pro, Miglietta pozostanie w Parmie?

Póki co nie wywalczyliśmy awansu i trzeba jeszcze skupić się na meczach, które pozostały do końca. Chcemy jak najszybciej osiągnąć nasz cel, później przyjdzie czas na myślenie o przyszłości. Nie mniej jednak chętnie pozostałbym w tym zespole w Lega Pro.


Dlaczego tak doświadczony gracz jak Ty, który w poprzednim sezonie wywalczył awans do Serie B, zdecydował się na grę wśród amatorów?

To kwestia oceny. Zawsze gram po to by wygrać. Przyjąłem propozycję gry w Parmie, która przedstawiła bardzo ciekawy projekt, nastawiony na zwycięstwo w Serie D. Dla mnie było to zupełnie nowe ciekawe wyzwanie, które podjąłem.


W Novarze w Lega Pro byłeś podstawowym zawodnikiem, tymczasem w Parmie przez pierwsze miesiące miałeś spore problemy z regularną grą.

Przybyłem tu w ostatniej chwili, gdy zespół był praktycznie skompletowany i poukładany, ciężko było wywalczyć sobie miejsce w składzie. W pełni szanowałem decyzję trenera co do mojej osoby i ciężko pracowałem na treningach, co przyniosło upragniony skutek.


W jakim ustawieniu czujesz się najlepiej?

Praktycznie przez całą moją karierę występowałem w ustawieniu 4-4-2 jednak nie różni się to zbyt wiele od 4-2-3-1, którym gramy obecnie. Każdy zespół ma nieco innną wizję gry i w ostateczności i tak trzeba dostosować się do wymagań trenera.


Jaki był najlepszy zawodnik, z którym grałeś w jednym zespole, a jaki przeciwko któremu przyszło Ci grać?

Najlepszy zawodnik przeciwko, któremu grałem to Missiroli z Sassuolo. Nie wspominam miło pojedynków z tym graczem. Z kolei najlepszy piłkarz z jakim grałem to Argentyńczyk La Grotteria, z którym występowałem w Padovie. Miło wspominam też współpracę z Roberto Baronio w Atletico Roma.


Parma przeżywa kryzys, czy po prostu zespół postanowił przystopować i nieco zwolnić tempo przed decydującą fazą rozgrywek?

W moim i kolegów nie ma mowy o żadnym kryzysie fizycznym. Wciąż jesteśmy w dobrej formie, należy mieć jednak na uwadze to co często się powtarza, a mianowicie, że druga runda zawsze jest bardziej skomplikowana. Ostatnie mecze to dla nas drobny dzwonek alarmowy, jesteśmy jednak spokojni i zdeterminowani by wrócić na zwycięską ścieżkę. Najbliższe mecze będą decydować o losach mistrzostwa.


Przez rok występowałeś na sztucznej murawie w Novarze, za niedługo z Romagna Centro zagracie na podobnej nawierzchni tyle, że w Cesenie, jakich rad udzieliłbyś swoim kolegą w związku z tym?

To zupełni inny rodzaj gry. Piłka chodzi szybciej i czasami odbija się w nieprzewidywany sposób, trzeba się trochę do tego przyzwyczaić. Sama gra jest szybsza niż na naturalnym boisku.