Matematyka, satysfakcja oraz przyszłość, te trzy słowa powinny charakteryzować końcówkę sezonu 2018/2019 w wykonaniu Parmy.

Jeżeli chodzi o matematykę, to na 11 kolejek przed końcem zespół ma na swoim koncie 33 punkty. Wprawdzie w futbolu nie należy zbyt szybko i pochopnie brać niektórych rzeczy za pewnik, to nawet czarnowidze oraz urodzeni pesymiści, przyznają że cel klubu, jakim jest utrzymanie, jest już dosłownie o krok. Oczywiście ten krok w pierwszej kolejności trzeba wykonać, by uniknąć nieprzyjemnych niespodzianek i spokojnie przeżyć finał sezonu.

Co ważne relatywnie szybki zagwarantowanie sobie utrzymania, w przypadku Parmy nie powinno oznaczać rozprężenia i kompletnego odpuszczenia rozgrywek. Najzwyczajniej w świecie nie leży to w stylu Roberto D'Aversy, który jest trenerem odznaczającym się wielkim głodem zwycięstwa i sukcesów. Poza tym jest on prawdziwym perfekcjonistą, który do każdego meczu szykuje się na 100%. Nawet jeśli wśród jego piłkarzy pojawią się oznaki rozprężenia, można śmiało zakładać, że szkoleniowiec zrobi wszystko by wpłynąć na zespół i przekaże mu bodziec i energię do dalszej walki. Parma powinna już wówczas grać dla satysfakcji własnej oraz kibiców, która może przejawiać się w wywalczeniu jak najwyższego miejsca w tabeli, czy też korzystnych wynikach z wielkimi rywalami jak Milan, Fiorentina czy Roma.

Innym aspektem, który każe nam wierzyć w to, że Parma w końcówce sezonu nie spuści z tonu, jest wzgląd na przyszłość. Wielu piłkarzy wciąż nie może być pewnych swojej przyszłości, zaś dobre występy w końcówce rozgrywek mogą być drogą do wywalczenia sobie lepszej pozycji w kadrze Gialloblu lub też nie oszukujmy się znalezienia sobie nowego pracodawcy. Podobna rzecz tyczy się również samego trenera D'Aversy oraz choćby dyrektora sportowego Daniele Faggiano, który ostatnimi czasy są łączeni z większymi klubami z Serie A, a co za tym idzie poprzez postawę drużyny z pewnością będą chcieli udowodnić, iż nie jest to żaden przypadek. Spokojna końcówka sezonu, może również posłużyć budowaniu zespołu pod kątem najbliższych lat, czemu mogłoby służyć ogrywanie młodzieży takiej jak Machin, Diakhate czy Schiappacasse, która w przyszłości mogłaby stanowić o sile Parmy.