Giacomo Marconi - napastnik z rocznika 2005, udzielił wywiadu dla oficjalnych klubowych kanałów, w którym wypowiedział się na temat okresu przygotowawczego, który przepracował wraz z pierwszym zespołem Crociatich.

Od początku lata trenujesz z pierwszą drużyną.

Rozpocząłem treningi z pierwszym zespołem 12 lipca i wszystko przebiega dobrze. Wszyscy tutaj bardzo pomagają mi w tym, bym czuł się komfortowo.

Czy możesz nadążyć za tempem treningów?

Szczerze powiedziawszy, przez pierwsze dni miałem z tym trochę problemów. Z czasem jednak nabierałem większej pewności i lepiej rozumiałem jak tu wszystko funkcjonuje. Teraz jest zdecydowanie lepiej niż było na początku.

Jakim napastnikiem jesteś?

Zazwyczaj jestem tym napastnikiem, który atakuje z głębi pola, szuka pojedynków jeden na jeden, potrafię też pomóc zespołowi szukając miejsca na skrzydle. Grając ze starszymi wszystko jest jednak nieco trudniejsze, nawet mimo tego, iż pod kątem fizycznym tak bardzo nie odstaje. Jest to jednak dla mnie wielka okazja do nauki.

Co zrobiło na Tobie największe wrażenie w ostatnich tygodniach?

To co uderzyło mnie najbardziej to intensywność treningów oraz sposób w jaki poszczególni piłkarze komunikują się ze sobą na boisku. Nie chodzi tu tylko i wyłącznie o słowa, ale i mowę ciała, która często jest o wiele bardziej wymowna. W piłce juniorskiej wszystko jest o wiele bardziej przyziemne i mniej skomplikowane.

Gra w pierwszym zespole wiąże się również, z rygorystycznymi zaleceniami względem odżywiania się.

To prawda, dietetyk ściśle z nami współpracuje. Dla mnie jako młodego zawodnika jest to szczególnie ważne. Możliwość nauczenia się odpowiednich nawyków żywieniowych już teraz, bardzo pomoże mi w mojej dalszej karierze.

Pochodzisz z Reggio Emilia, czy Twoi przyjaciele nie mieli Ci za złe dołączenia do Parmy?

Przeniosłem się do Parmy w momencie bankructwa Reggiany, tak więc można powiedzieć, że to było pewnego rodzaju alibi (śmiech). W pierwszych miesiącach moi koledzy z drużyny trochę się ze mnie naśmiewali, ponieważ rok wcześniej byłem ich przeciwnikiem. Można powiedzieć, że początek był problematyczny, ale szybko to minęło. Obecnie nie mam żadnych problemów zarówno z przyjaciółmi z Parmy, jak i tymi z Reggio.

Nie dawno otrzymałeś powołanie do reprezentacji U-17.

To dla mnie powód do wielkiej satysfakcji i dowód na to, że wykonuję dobrze swoją pracę. Miło będzie ponownie założyć koszulkę reprezentacji.

Masz jakiegoś piłkarskiego idola?

Inspirację czerpię od Lewandowskiego, zwłaszcza podoba mi się to w jaki sposób pracuje dla zespołu i gra tyłem do bramki. Lubię też Haalanda z uwagi na fakt, jak dobry jest on w ataku z głębi pola i szukaniu sobie miejsca na boisku.