Alessandro Lucarelli udzielił ciekawego wywiadu stacji BBC Sport, w którym wypowiedział się na temat upadku Parmy oraz trudnych początków odbudowy klubu.

Jak wspominasz czas tuż przed bankructwem?

Wszystko co się działo było bardzo irracjonalne. 3 lata temu kupowałem leki i butelki wody dla zespołu, praktycznie sami musieliśmy też dbać o sój sprzęt zarówno do treningów jak i meczów. Klub przez wiele miesięcy nie był w stanie płacić nam pensji i w pewnym momencie stało się dla nas jasne, że z sytuacji tej nie ma już żadnego dobrego wyjścia. Pieniądze jakie otrzymaliśmy, w ramach wsparcia od ligi przeznaczyliśmy na wypłacenie części pensji dla pracowników klubu, gdyż wspólnie z resztą kolegów zdecydowaliśmy, że właśnie im przydadzą się one najbardziej.

Poza pomocą pracownikom, musiałeś również wciąż być liderem dla swoich kolegów, na boisku.

Mimo olbrzymich kłopotów, wszyscy chcieliśmy z godnością zakończyć rozgrywki. Dlatego też przed każdą kolejką mówiłem kolegom w szatni, aby wspólnie ze mną wyszli na boisko, cieszyli się grą, by móc z podniesionym czołem zakończyć sezon.

Następnie w marcu 2015 klub ogłosił upadłość.

Tak jak już powiedziałem, jako członkowie klubowej społeczności wiedzieliśmy, że jest to nieuniknione. Dla mnie był to jeden z najgorszych dni w zawodowej karierze. Nie chciałem by tak kończyła się przygoda z klubem, który naprawdę pokochałem i postanowiłem pozostać z Parmą na dobre i na złe, gdyż ta drużyna stała się po prostu nieodłączną częścią mojego życia.

Co wtedy myślałeś?

Byłem kapitanem i nie mogłem porzucić klubu. Wziąłem sobie za cel pomoc mu w powstaniu z kolan, od poziomu Serie D.

Czy przejście z gry przeciwko Icardiemy, Higuainowi i Toniemu, na zawodników półamatorskich było sporym szokiem?

Paradoksalnie, gra w Serie D była niezwykle wartościowym doświadczeniem, zaś każdy mecz był naprawdę trudny, gdyż rywale podwójnie motywowali się na starcia z nami. Aczkolwiek przyznaje widok niektórych boisk był wręcz groteskowy. W Borgo San Lorenzo, niedaleko boiska ktoś pracował ciągnikiem na swoim polu, zaś w Chioggia niedaleko Venezi, gdy piłka wpadła do akwenu położonego blisko boiska, ktoś musiał płynąć łodzią by ją odzyskać.

W sobotę Parma zmierzy się z Juventusem. Jaki to będzie mecz?

To będzie zdecydowanie jedno z największych wyzwań w tym sezonie. Trzy lata temu, wbrew wszystkiemu, pokonaliśmy Juventus 1:0 dzięki bramce Jose Mauriego, tamten mecz pokazał, że wszystko jest w futbolu możliwe.