(UltimoUomo.com - Emanuele Atturo) - Simone Lontani otrzymuje piłkę dwadzieścia metrów od bramki. Fabbian zagrywa do niego, a młody napastnik niemal musi ją podbić, by zdołać opanować futbolówkę. Mario Pašalić rzuca się w jego kierunku, jednak Lontani wydaje się tym zupełnie niezrażony. Rusza do przodu, przepuszczając piłkę między nogami Chorwata za pomocą zewnętrznej części lewej stopy. Futbolówka trafia przed niego, na skraj pola karnego, skąd napastnik bez większego wysiłku oddaje strzał w kierunku dalszego słupka i umieszcza ją w siatce. Britschgi chwyta się za głowę. To jeden z tych obrazów, które oglądamy tylko wtedy, gdy zawodnik na boisku dokonuje czegoś niezwykłego.

W pomeczowej rozmowie z DAZN młody napastnik Parmy odpowiada w sposób typowy dla sportowców, którzy nie potrafią ubrać w słowa tego, czego właśnie dokonali na boisku. Ostatecznie ogranicza się do stwierdzeń: "Widziałem, że jest miejsce" oraz "Widziałem, że przede mną jest obrońca".

To jego piąty gol w tym sezonie, a trzeci w Serie A. W wieku 18 lat i 288 dni został najmłodszym zawodnikiem w historii Parmy, który zdobył trzy bramki na najwyższym szczeblu rozgrywkowym. I tak dochodzimy do momentu, w którym musimy zastanowić się, gdzie postawić granicę medialnego szumu: czy z nisko opuszczonymi skarpetkami, małymi oczami i kręconymi włosami Lontani jest nowym Roberto Baggio? A może kimś nieco mniejszego kalibru? O ile mniejszego?

Jego dotychczasowe osiągnięcia mają jednak nieco większą wymowę niż samo potwierdzenie przedwczesnej dojrzałości, za jakie można uznać zdobycie pierwszej ligowej bramki. Lista młodych strzelców obejmuje zarówno nazwiska doskonale znane, jak i te nieco mniej rozpoznawalne: Pellegri i Mancini, Corso i Baiano, Arijon Ibrahimović i Babacar, Ragatzu oraz Amedeo Amadei...

Zdobycie pierwszej bramki w bardzo młodym wieku jest oznaką przedwczesnej dojrzałości, choć pewną rolę może odegrać również przypadek. Strzelenie trzech goli, a w tym przypadku nawet pięciu, jeśli uwzględnimy Coppa Italia, przed ukończeniem 19. roku życia zaczyna jednak mieć zupełnie inną wagę i wymowę. Tym bardziej że Lontani był dotychczas postacią nieco zapomnianą w świecie włoskiej piłki, a w tak młodym wieku zdążył już stracić kontrakt, by następnie się odrodzić.

30 czerwca Simone Lontani pozostawał bez ważnej umowy, ponieważ Milan nie zdecydował się jej przedłużyć. Wówczas prezes Parmy, Federico Cherubini, który przez lata pracował w Juventus Next Gen, zasugerował mu przenosiny do klubu ze Stadio Tardini. Szczerze mówiąc, dziwne byłoby, gdyby Milan zupełnie w niego nie wierzył. Mówimy przecież o napastniku, który reprezentował praktycznie wszystkie młodzieżowe kadry Włoch, począwszy od U-15. Sam Lontani przyznał zresztą, że miał możliwość przedłużenia kontraktu, jednak wolał obrać inną drogę i przenieść się do Parmy, gdzie Carlos Cuesta już w sierpniu dał mu szansę debiutu w Coppa Italia. W praktyce, jeszcze w trakcie piłkarskich wakacji, Lontani zdobył dwie bramki, które przywodziły na myśl typowe "calcio d'agosto". Były to trafienia proste, ale wcale nie banalne, a drugie z nich wręcz efektowne.

Prawdą jest, że Lontani mógł pozostać w Milanie, ale równie prawdziwe jest to, że Rossoneri nie mieli wobec niego konkretnego planu. W poprzednim sezonie występował w Milan Futuro i Primaverze, gdzie zdobył 10 bramek i zanotował 3 asysty. Nie jest to zły dorobek, jednak wcześniej bardziej regularnie trafiał do siatki w niższych kategoriach wiekowych, podczas gdy w minionych rozgrywkach nie radził sobie już równie dobrze. Co więcej, w Milan Futuro - zespole powołanym do życia właśnie po to, by rozwijać zawodników takich jak Lontani - zaliczył zaledwie trzy występy w Serie D.

Ilu kibiców oglądało poniedziałkowy mecz Atalanta-Parma? Ilu z nich miało okazję obserwować Lontaniego w barwach Crociatich we wcześniejszych spotkaniach tego sezonu? Jeśli naszą ocenę opieramy wyłącznie na tym jednym, zjawiskowym golu, ryzykujemy, że damy się ponieść medialnemu szumowi. Niemniej Lontani to znacznie więcej niż tylko autor efektownego trafienia przeciwko Atalancie. To przebojowy piłkarz, obdarzony świetną wizją gry i fantazją, który nie boi się podejmować ryzyka. Samo w sobie nie stanowi to jeszcze przepisu na wielką karierę, z pewnością jednak sprawia, że warto uważnie śledzić jego dalsze poczynania.

Źródło:
E. Atturo, 12 azioni per credere in Simone Lontani, UltimoUomo.com, https://ultimouomo.com/lontani-quanto-dobbiamo-credere-attaccante-parma-chi-e-come-gioca, [dostęp: 04.11.2026].