Fabio Liverani udzielił ciekawego wywiadu dla Gazzetta di Parma, w którym wypowiedział się na temat systemu pracy, inspiracji oraz celów jakie stoją przed Parmą.

Jak wygląda wasz system pracy?

Wspólnie z moim sztabem i członkami personelu technicznego przyjeżdżamy do ośrodka Collecchio około 8:30-9 i w pierwszej kolejności konsultujemy program pracy na najbliższy tydzień lub nawet tygodnie, wprowadzając do niego poprawki zależne od aktualnej sytuacji w drużynie. Później następuje spotkanie z personelem medycznym w celu konsultacji stanu zdrowia poszczególnych zawodników, co jest kluczem przy doborze obciążeń. Kolejny etap dnia następuje w sali wideo gdzie wpierw oglądamy nasze sesje treningowe (red. wszystkie są nagrywane) i dzielimy się spostrzeżeniami na temat pracy wykonanej przez poszczególnych piłkarzy, a następnie zajmujemy się wnikliwą analizą taktyczną spotkań naszych najbliższych rywali.

Zaaklimatyzowałeś się w mieście?

W Parmie mieszkam wraz z żoną Federicą oraz dwójką moich dzieci - Mattią i Lucrenzią. Niestety sytuacja pandamiczna nie pozwoliła nam jeszcze w pełni zaznajomić się z miastem. Nie mniej jednak nasze wrażenia z pobytu tudaj są bardzo pozytywne.

Jak skomplikowany jest to sezon.

Powiedziałbym, że bardzo. Wspólnie ze swoim sztabem zadaliśmy sobie kilka ważnych pytań i doszliśmy do wniosku, że pomiędzy napiętym do granic możliwości terminarzem, wyjazdami na kadrę i innymi problemami które nie są od nas zależne, w tym sezonie musimy de facto trenować grając.

Na jakim etapie jest aklimatyzacja nowych piłkarzy?

To zależy o kogo konkretnie pytacie, jednak ogólnie rzecz biorąc proces adaptacji i wdrażania się w zespół naszych nowych graczy przebiega prawidłowo. Jasne jest jednak to, iż piłkarze tacy jak Cyprien, Valenti czy Brunetta, przyzywczajeni do innych ligowych realiów, będą potrzebowali trochę czasu będą potrzebowali trochę czasu na zrozumienie naszego futbolu. Inną kwestią jest także ich przygotowanie fizyczne, bowiem w przeciwieństwie do nas nie byli oni zmuszeni do gry w lecie, co ma swoje zarówno dobre, jak i złe strony.

Jakim trenerem inspirujesz się w swojej pracy?

Mówiąc o szkoleniowcach, którzy w przeszłości pracowali w Parmie, powiedziałbym, że na Cesare Prandellim, pod wodzą którego miałem okazję pracować we Fiorentinie i zawsze imponowała mi jego etyka pracy oraz warsztat. Do tego był to trener, który po prostu potrafił osiągać wyznaczone mu cele, koncentrując się przy tym na pracy z młodzieżą.

Jaki jest cel Parmy?

Naszym nadrzędnym celem musi być walka o zajęcie miejsca 10-16, ale poza tym aspektem musimy również w jak najlepszy sposób rozwijać naszą zdolną młodzież, która na przestrzeni najbliższych kilku lat może zapewnić klubowi samowystarczalność.

A jakimi zespołami starasz się inspirować?

Moim celem jest pisanie własnej historii i opracowywanie własnych schematów. Generlanie jednak rzecz ujmując, bardzo lubię oglądać w akcji Atletico Madryt, Atalantę i Sassuolo.