Fabio Lauria udzielił wywiadu dla Teleducato, w którym wypowiedział się na temat swojego dotychczasowego sezonu, życia prywatnego oraz planów na przyszłość.



Ile dla Ciebie znaczy gra dla Parmy?

Jestem jednym z piłkarzy zaangażowanych w odrodzenie tego wielkiego klubu i jest to dla mnie powód do wielkiej dumy.


Dobrze zaaklimatyzowałeś się w mieście?

Tak, czuję się tu rewelacyjnie podobnie jak cała moja rodzina. Znalazłem dom w centrum, nieopodal Teatru Regio i mogę w pełni cieszyć się życiem  tym mieście. Parma to to wspaniałe miejsce pełne życzliwych i otwartych ludzi.


Alessandro Melli określił Twoją bramkę z meczu przeciwko Romagna Centro jako trafienie sezonu.

Myślę, że to było przeznaczenie. Pojawiłem się na boisku po raz pierwszy po dwóch ciężkich miesiącach, kiedy leczyłem kontuzję. To był bardzo zamknięty mecz nie mieliśmy wiele szans, na zdobycie bramki. Znalazłem się w polu karnym i gdy zobaczyłem zmierzającą w moim kierunku wybitą piłkę, zadziałał we mnie instynkt i postanowiłem oddać strzał z przewrotki. Wszystko skończyło się golem, który zapamiętam do końca życia.


Miałeś problem z siedzeniem na ławce?

Na początku tak, bowiem w poprzednim sezonie praktycznie w każdym spotkaniu grałem w podstawowym składzie. Tutaj musiałem zmierzyć się z nieco inną rzeczywistością. Było to trudne do zaakceptowania jednak koniec końców najważniejsze jest dobro zespołu.


Niektórzy mówią, że awans przyszedł Parmie bardzo łatwo.

Oczywistym było, że klub taki jak Parma musi zbudować silną drużynę, a na poziomie Serie d wszyscy oczekiwać będą od niego zwycięstw. Początki były jednak bardzo trudne, na pierwszym treningu ćwiczyliśmy w 5, później jednak wszystko ruszyło do przodu. Faktycznie ktoś może powiedzieć, że sukces przyszedł na łatwo, nas kosztowało to jednak wiele wyrzeczeń i poświęceń, a także masę ciężkiej pracy. W trakcie sezonu mieliśmy wiele problemów jednak ostatecznie udało się je wszystkie przezwyciężyć.


Chciałbyś dalej występować w barwach Parmy?

Mam taką nadzieję. Tak jak mówiłem już wcześniej, czuję się komfortowo zarówno w mieście jak i klubie i bardzo chciałbym kontynuować tę przygodę. Decyzje zależą jednak od oceny kierownictwa. Jeśli nie będzie ono dłużej widziało dla mnie miejsca w zespole po prostu zaakceptuję tę decyzję, wezmę swoją kartę i pozostanę wdzięczny za wspaniałe doświadczenie gry w takim zespole.


Masz plany na dalszą przyszłość, po zakończeniu kariery zawodniczej?

Problem jest taki, że piłka nożna to całe moje życie i trudno jest myśleć o jej opuszczeniu. Po zakończeniu kariery w dalszym ciągu chciałbym obracać się w futbolu. Jeśli byłoby to niemożliwe będę zmuszony poszukać innych rozwiązań i zająć się normalną pracą.


Jakim człowiekiem jesteś w życiu prywatnym?

Jestem bardzo prostym człowiekiem, który kocha swoją rodzinę i uwielbia spędzać z nią wolny czas.


Któremu zespołowi kibicowałeś jako mały chłopak?

Byłem fanem Milanu. Tę pasję odziedziczyłem po starszym bracie. Z kolei jeśli chodzi o konkretnego piłkarza to zawsze podziwiałem Tottiego.


Czy odważysz się powiedzieć, że zrobisz wszystko by sięgnąć z Parmą po mistrzostwo Serie D?

Zamiast składać obietnicę, chciałbym powiedzieć, że naszym obowiązkiem jest próba wygrania Scudetto. Nie chodzi tu jednak o sam tytuł, który ma znaczenie honorowe, a o to co jest w DNA naszego klubu. Kiedy wychodzimy na boisko w barwach Parmy mamy obowiązek wygrywać i dawać z siebie wszystko dla tego klubu. Tak czyniliśmy we wszystkich spotkaniach tego sezonu i zamierzamy to kontynuować aż do samego końca.