Dziś w sali prasowej Stadio Tardini, odbyła się, pierwsza po powrocie, konferencja Gianluigiego Buffona, w której uczestniczył również prezydent Kyle Krause.

Krause: "Dziś jest naprawdę ekscytujący dzień, dla mnie, dla mojej rodziny, a także dla naszego klubu i kibiców. Gdy przejmowałem klub pomyślałem sobie co by było gdybyśmy zdołali ponownie sprowadzić tu Gigi Buffona. Była to myśl, która przez długi czas kiełkowała w mojej głowie. W zeszłym sezonie, podczas naszego meczu w Turynie z Juventusem, zapytałem go o to co będzie robił w przyszłym sezonie, a on odpowiedział tylko uśmiechem. Była to niezobowiązująca rozmowa, ale myślę, że wówczas również on zaczął wierzyć, ze jego powrót może się zmaterializować. To historyczny moment, do Parmy wraca wielki lider i niesamowita postać."

Po wstępie ze strony Kyle'a Krause, mikrofon przejął Buffon, który zaczął odpowiadać na pytania zebranych dziennikarzy.

Jakie przesłanie ma dokonany przez Ciebie wybór?

Jedynym przesłanie wyboru jaki dokonałem jest to, że na przestrzeni lat doskonale poznałem siebie, wiem czego potrzebuję jako piłkarz i wiem, że tutaj będę w pełni emocjonalnie zaangażowany w to co robię. Przez blisko 20 dni zastanawiałem się nad różnymi możliwościami, jakie mi przedstawiono, aż pewnego dnia, poczułem pełne przekonanie. Wysłałem wiadomość mojej żonie i napisałem jej, że jedziemy do Parmy. Nie spodziewała się tego, ale ona ufa mi i moim uczuciom.

Kontaktowałeś się z Enzo Marescą?

Rozmawialiśmy 2-3 razy, o kwestiach czysto taktycznych. Wcześniej, to znaczy przed dokonaniem wyboru o powrocie, nie kontaktowałem się z nim. 20 dni na rozmyślanie i naładowanie baterii, o których wcześniej wspomniałem, było wszystkim czego potrzebowałem. Z punktu widzenia sprtowego czuję się bardzo dobrze. Jestem też maksymalnie zaangażowany w to co planuję tutaj robić. Dla mnie Parma to idealne miejsce na moje ostatnie wyzwanie w karierze.

Co się zmieniło w ciągu tych 20 lat?

Zmieniłem się jako człowiek i jakoi piłkarz, jest to nieuchronne gdy z 23 latka stajesz się 43 latkiem. Dojrzałem. Szczerze gdyby to nie nastąpiłoby miałbym prawo być nieco zaniepokojony (śmiech).

Pierwsze wrażenia po powrocie?

Jeszcze nie miałem okazji być w samym mieście, byłem jedynie na stadionie i w jego okolicach i pierwsze wrażenia są takie, że minęło dwadzieścia lat, a a wydaje mi się jakby to było wczoraj. Odczuwam wielkie emocje oraz dumę, bowiem nie wielu może powiedzieć, że po 20 lata wracają po to, by realizować ważne cele. Cieszy mnie również zaufanie, którym obdarzył mnie klub. Mam nadzieję, ze szybko będę mógł się za to odwdzięczyć.

Parma widzi też w Tobie człowieka, który może pomóc rozwijać się całemu zespołowi.

Muszę być szczery, tego typu funkcja w ciągu ostatnich 6-7 lat zawsze była wymogiem względem mojej osoby. Nie mam z tym problemu. Pierwszorzędne znaczenie ma dla mnie boisko, na którym chcę potwierdzić, że wciąż jestem w stanie robić różnicę. Co do reszty to mogę obiecać jedynie, że będę się zachowywał tak jak zawsze. Moi koledzy z drużyny zawsze to doceniali, a ja bardzo lubię być częścią grupy.

Chciałbyś coś powiedzieć kibicom?

Prosty przekaz, że wybór powrotu do Parmy jest spowodowany tym, iż chce wspomóc drużynę w realizacji jej celów i służyć jej moim całym doświadczeniem i umiejętnościami, jakich nabyłem na przestrzeni całej kariery. Emocje również odegrały ważną rolę w tym wyborze. Parma zawsze była dla mnie ważne i zawsze entuzjastycznie wspominałem i opowiadałem o czasie tu spędzonym. W każdym zespole, w którym do tej pory grałem, zawsze byłem elementem jednoczącym i mam szczerą nadzieję, że to się nie zmieni.

Czy śledziłeś najnowszą historię Parmy?

Po meczu Juve-Parma, rozmawiałem z managerami Parmy i powiedziałem im, że wiem, że klub jest w dobrych rękach, nawet jeśli zostanie zdegradowany. Te osoby pałają niezwykłą miłością do klubu, a wykonywana przez nich praca cechuje się wielkim entuzjazmem, co jest coraz rzadziej spotykane w świecie futbolu. Wierzę, że Parma ma przed sobą świetlaną przyszłość, zaś sam spadek jest tylko drobną niedogodnością i generalnie niewiele znaczy.

Co się zmieniło od 2006 roku?

Nic. W 2006 roku wybrałem Juve, a nie Serie B. Teraz mamy 2021, a ja wybieram Parmę, nie Serie B. Piłka jest zawsze taka sama, zwycięstwa ciągle są warte trzy punkty, a ci którzy zdobędą ich najwięcej wrócą do Serie A. Liga niczego w moim przypadku nie zmienia. Wciąż mam w sobie wielką pasję i dopóki tak będzie chcę kontynuować grę.

Czy Parma to droga na Mistrzostwa Świata?

Wątpię, żeby był to dla mnie realny cel, gdyż w naszym futbolu w końcu rozpoczął się kurs stawiania na młodzież. Mancini to doskonały trener, który wie czego chce i otacza się ludźmi, którzy odpowiadają jego wizji. Moim jedynym celem jest to by do 2023 roku grać na jak najwyższym poziomie i być dumny ze swoich występów. To jedyne wyzwanie jakie przed sobą postawiłem.

Skąd bierzesz siłę i energię do tego, by zmierzyć się z innym typem futbolu, jaki czeka na Ciebie w Parmie?

Nie chcę wydawać tego typu osądów, gdyż na obecnym etapie nie ma to wielkiego sezonu. Nie interesuje mnie dokonywanie jakiś analiz. Z niecierpliwością czekam jednak na początek wyzwania, jakie zaoferuje mi Parma.

Czego trzeba, żeby wrócić do Serie A?

Ogólnie rzecz biorąc, trzeba spojrzeć w przeszłość i czerpać z niej jak najlepsze wzorce, równocześnie pamiętając o teraźniejszości i ciągłej pracy nad sobą.

Debiutowałeś w 1995 roku. Co powiedział byś młodym ludziom, którym przyjdzie przeżywać podobne historie? A co powiedział byś starszym kolegom z szatni?

Nie ma jednego obowiązującego modelu. Czasy się zmieniły, futbol jest już zupełnie inny niż w 95. Zmieniło się wszystko od tempa gry, po zwykłe interakcje w szatni. Jedyne co jest niezmienne to duma i pewne emocje, których nigdy się nie zapomina. Co do zespołu, to powiem, że zainteresowaniem słuchałem pierwszych słów Mareski, który powiedział, że zależy mu tylko i wyłącznie na piłkarzach, którzy są gotowi do maksymalnych poświęceń na rzecz klubu. Z jednej strony to niezwykle mądre słowa, jednak z drugiej trochę mnie one niepokoją, bowiem oznaczają, że nie wszyscy gracze zdają sobie sprawę czym tak naprawdę jest Parma i barwy jakiego klubu reprezentują. To jedna z najbardziej utytułowanych drużyn na arenie europejskiej i trzeba to podkreślać na każdym kroku. To klub z historią i tradycją, zaś możliwość reprezentowania jego barw, powinna być bodźcem samym w sobie.

Obecne pokolenia nie są jednak wychowane na sukcesach Parmy. Co masz ochotę im powiedzieć?

Mam ochotę powiedzieć, że dokonałem tego wyboru również dlatego, że chciałbym być kojarzony przez młodych ludzi z występami dla Parmy, co jest dla mnie ważną sprawą. Pamiętam, kiedyś rozmawiałem o tym z moją żoną. Powiedziałem jej, że moje dzieci nie znają mnie z występów dla Parmy i niewiele lub nic nie wiedzą o tym, co dla mnie znaczy reprezentowanie tego klubu. Gdy ogłosiłem swoją decyzję dzieciom, mój syn zapytał mnie "Ale dlaczego do Parmy?", pomyślałem sobie wtedy, że muszę tu wrócić również po to, aby on coś zrozumiał. Mam nadzieję, że moje dzieci zostaną pobudzone do tego, by zastanowić się nad tym dlaczego ten wybór ma dla mnie tak wielkie znaczenie.