(ParmaLive.com - Niccolo Pasta) - Łzy Buffon, po sobotnim, rewanżowym meczu z Cagliari, gorzko zamykają sezon, który fani Parmy mieli nadzieję skwitować zdecydowanie innym epilogiem.

Parma kończy swoje mistrzostwa, eliminacją na etapie półfinału play-offów, a pomyśleć tylko, że po godzinie pierwszego meczu wielu (w tym ja), już nie mogło się doczekać finału i snuło na niego pomysły. Zamiast tego Cagliari, przy pewnej pomocy sędziów, sprowadziło Crocaiatich na ziemię, wygrywając pierwszy mecz i znacząco ograniczając możliwości, grającej pod wielką presją Parmy, w rewanżu. Tak więc finalnie to Sardyńczycy zameldowali się w finale, gdzie zmierzą się z Bari.

Dla Parmy nastał więc koniec sezonu, który jak to zwykle bywa jest początkiem cyklu zmian, spekulacji i formułowania się drużyny, na kolejne rozgrywki. Z mojego punktu widzenia, w zakończonej kampanii, Crociati zrobili to co musieli i przede wszystkim to na co było ich stać. W trakcie rozgrywek, nigdy nie ukrywałem tego, że dla mnie Parma jest czwartą/piątą siłą w Serie B i sezon zasadniczy dobrze to zobrazował. Oczywiście będąc czwartą/piątą siłą, można awansować do Serie A, ale można też wypaść po play-offach, jak przytrafiło się drużynie Pecchii.

Oczywiście, pomimo tego, iż takie rozwiązanie było, w jakiś sposób, przeze mnie oczekiwane to gorycz i tak pozostaje. Jest ona tym większa, że patrząc na ostatnie półtorej miesiąca, widzieliśmy najlepszą wersję Parmy od dobrych kilku lat i nie są to słowa na wyrost. Niestety w kluczowym momencie, być może najważniejszego meczu sezonu, wrócił wszystkie, najbardziej powszechne błędy, jakie znamy z przekroju ostatnich kilkudziesięciu miesięcy.

To co stało się w półfinale było też wynikiem różnych błędów popełnionych na etapie planowania. Pierwszym z nich (i według mnie decydującym), jest fakt iż zespół nigdy nie miał do dyspozycji bramkostrzelnego napastnika, i nie ma co traktować tak El Mudo, który z konieczności grał jako "fałszywa 9", czy Benka, który w zasadzie był skrzydłowym.

Tym niemniej sezon jest zamknięty i czas na refleksję. Paradoksalnie, brakiem awansu, Parma zamyka cykl, który właściwie nigdy się nie zaczął. W lecie niektórzy gracze opuszczą zespół, inni nie przedłużą kontraktów, a sam Buffon, który jeszcze dwa lata temu z takim entuzjazmem wchodził do Serie B, wydaje się blisko decyzji o końcu kariery. Jest więc oczywiste, że nadchodzący sezon przyniesie różne innowacje, a przede wszystkim narodziny zespołu stworzonego pod pieczą Roela Vaeyensa - nowego dyrektora obszaru sportowego, którego pracy, wszyscy kibice Parmy, są niezwykle ciekawi.

Pozostaje mieć jedynie nadzieję, że w miarę możliwości, nie będzie kolejnej rewolucji. Prawda jest taka, że nową kampanię możemy zacząć bazując na bardzo solidnych fundamentach stworzonych w tym roku, dodając do tego 5-6 uzupełnień, w tym przede wszystkim środkowego napastnika z prawdziwego zdarzenia. Parmie naprawdę niewiele brakuje do tego, żeby być w pełni konkurencyjną ekipą, realnie aspirującą do bezpośredniego awansu. Aby to jednak osiągnąć, trzeba naprawić i nieco poprawić to co już zostało zbudowane, a nie burzyć wszystko i zaczynać od zera.