Trwa przeciąganie liny, pomiędzy przeciwstawnymi stronnictwami politycznymi, w sprawie renowacji Stadio Tardini.

Zgodnie z tym co opublikował dziennik La Repubblica, niektórzy radni Parmy, będący w mniejszości, zgłosili nowe wątpliwości dotyczące ekonomicznej trwałości, projektu przebudowy stadionu. Poparciu ich tez miałby służyć 22-stronicowy dokument opracowany przez "Initiative Cube Srl" - zewnętrznego doradcę, którego opinia i ocena projektu, został początkowo pominięta, w protokole Konferencji Służb.

Orędownikami i promotorami, zawartych w dokumencie wniosków ma być dójka radnych - Roberta Roberti, z grupy "mieszanej" (gdzie znajdują się zarówno zwolennicy, jak i przeciwnicy projektu) oraz Giuseppe Massari, który od samego początku twardo sprzeciwiał się planom renowacji Tardini. Ich zdaniem w PEF (Plan Ekonomiczno-Finansowy), pozycje przychodów związanych z zarządzaniem stadionem zostały przeszacowane, z kolei zawarte w prospekcie koszty utrzymania obiektu, są znacznie niższe od tych które faktycznie będą miały miejsce.

Dwójka radnych zakwestionowała ekonomiczną trwałość projektu i to zarówno pod kątem teraźniejszości, jak i przyszłości, bowiem ich zdaniem sportowe wyniki klubu będą miały wpływ 77% przychodów stadionu. Roberti twierdzi również, że koszt renowacji (około 80 mln euro), jest nieproporcjonalny w stosunku do wielkości obiektu. Jego zdaniem tego typu prace wymagałyby znacznie mniejszych nakładów finansowych. Z kolei Massari podkreśla, że roczne przychody z tytułu tak zwanego "naming rights" (nadanie stadionowi nazwy po sponsorze), w przypadku rejestracji Parmy w Serie A, oszacowano w projekcie na blisko 100% wyższe, niż w przypadku innych włoskich zespołów jak chociażby Udinese (Dacia Arena) czy Atalanta (Gewiss Stadium).