Ciepłego letniego popołudnia na Stadio Tardini, podczas towarzyskiego meczu między, który mógł być zwykłą potyczką pomiędzy pierwszym zespołem, a Primaverą, otrzymaliśmy jeden z najbardziej autentycznych obrazów, pięknej relacji pomiędzy kibicami, a kapitanem Enrico Del Prato.

Był to dość nieoczekiwany, ale zarazem wiele znaczący i symboliczny gest. Na trybunach Tardini, pośród ponad tysiąca kibiców obecnych na sparingu, pojawił się transparent, wzorowanej na wizerunkach świętych, ikony przedstawiająca defensora Crociatich, której towarzyszył niemal liturgiczny tekst: "Zbaw nas kapitanie". Można to uznać, za swojego rodzaju świecką modlitwę, ale także deklarację piłkarskiej miłości, do kogoś kto w ostatnich latach, dla kibiców Parmy, stał się kimś więcej niż tylko zawodnikiem.

Del Prato wychodząc na boisko, zobaczył ten transparent i nie mógł powstrzymać się od uśmiechu. Następnie z typową dla siebie skromnością i prostotą uniósł do góry kciuk w geście wdzięczności i podziękowania. Wydarzenie to nie uszło uwadze klubowym mediom społecznościowym. Na TikToku Parma Calcio, pojawił się specjalnie dedykowany, tej sytuacji filmik zatytułowany "Yo tengo un Ángel" co jest bezpośrednim nawiązaniem do piosenki Omara Xaviera i oznacza "Mam anioła".

Cała ta sytuacja idealnie i niemalże w mistyczny sposób podkreśla to jak ważną postacią dla kibiców stał się Del Prtao. Fani znaleźli w młodym kapitanie solidne i szczerego przywódcę, z którym mogą się utożsamiać.

Choć Del Prato urodził się w Bergamo i piłkarsko dorastał w szkółce Atalanty, jest obecnie traktowany jak rodowity Parmigiano. W ciągu kilku lat stał się centralną postacią Parmy, stanowiącą punkt odniesienia nie tylko na boisku, ale również w życiu codziennym klubu. Ten cichy człowiek, który jest udrożonym przywódcą, za sprawą swojego profesjonalizmu oraz przywiązania do klubowych barw, zjednał sobie absolutnie wszystkich. To typ piłkarza, który w realiach dzisiejszego futbolu jest coraz rzadziej spotykany.

Wizerunek Del Prato jako świętego, prawdopodobnie będzie jednym z najbardziej ikonicznych obrazów trwającego, letniego okresu przygotowawczego. W coraz bardziej zmiennej i skomercjalizowanej piłce nożnej, tego typu gesty przypominają nam jak ważne są tożsamość, empatia i poczucie przynależności. A Parma, w osobie Enrico Del Prato, naprawdę znalazła swojego "anioała stróża".