Stanko Juric, na łamach mediów społecznościowych Parmy udzielił specjalnego wywiadu, w którym zdradził kilka szczegółów ze swojego życia prywatnego, a także opowiedział o swojej dotychczasowej karierze.

"Jestem Stanko Juric, a to moja historia. Moją rodzinę tworzą mama, tata, siostra oraz młodszy brat. Mama pracuje w firmie sprzątającej, tata jest murarzem, siostra jest fizjoterapeutką, a brat jest jeszcze za młody, aby pracować. Znaczenie tatuaży? Mam wytatuowane daty urodzenia mojej mamy, taty, siostry, brata, a także dziadka. To dziadek jako pierwszy zabrał mnie na stadion Poliud na mecz Hajduka Split i w taki sposób zostałem jego fanem. Początek kariery? Zacząłem grać w piłkę w wieku 6 lat, w małym lokalnym klubie, a później trafiłem do Hajduka. Granie tam było spełnieniem moich marzeń. Relacje z trenerami? Najważniejszym trenerem jakiego spotkałem na swojej drodze, był Igor Tudor. Mimo, iż miałem okazję pracować z wieloma świetnymi specjalistami, to właśnie on był w mojej opinii najlepszy. Dzięki niemu poprawiłem nie tylko technikę, ale stałem się również bardziej świadomy kwestii taktycznych, ogólnie pomógł mi stać się lepszym piłkarzem, na wszystkich płaszczyznach. Liga chorwacka? W moim kraju największymi klubami są Hajduk i Dynamo Zagrzeb, pomiędzy którymi panuje wielka rywalizacja, a same mecze między nimi zawsze mają w sobie coś szczególnego. To niezwykle ważne spotkania, z punktu widzenia kibicowskiej dumy, a to nakłada na nas piłkarzy, wielką presję. Mimo wszystko bardzo lubiłem te uczucie, to dzięki tej presji otoczenia, teraz potrafię lepiej radzić sobie z boiskowymi sytuacjami. Mój idol? Jest nim Zvonimir Boban. Boiskowe przyjaźnie? Jestem dumny, że mogę powiedzieć, że moimi przyjaciółmi z boiska są tacy gracze jak Lovren, Licaja, Vuskovic, Kalinic czy Simic. Priorytety? Mam trzy najważniejsze rzeczy w życiu: rodzina, miasto Split oraz Hajduk. Kocham to miasto i zawsze spędzam tam wakacje, mam tam wszystko czego mi trzeba i nie mam potrzeby jeździć po świecie. Jest tam morze, słońce, a w pobliżu są urocze wysepki do zwiedzenia. Dla mnie to najpiękniejsze miasto na świecie. Nakłoniłem nawet do przyjazdu do Splitu dwóch moich przyjaciół z Parmy - Mana oraz Bernabe. Atmosfera w drużynie? Mam bardzo dobre relacje z trenerem i kolegami z drużyny. Stanowimy dobry zespół, w którym panuje zdrowa i miła atmosfera. Mimo, iż moje serce bije dla Hajduka, jestem bardzo zadowolony, że mogę nazywać się piłkarzem Parmy. Miasto Parma? To spokojne miejsce, z bardzo dobrym jedzeniem i przemiłymi ludźmi wokół. Lubię spędzać tam czas wolny. Koledzy z drużyny? Najczęściej spotykam się z Manem i Bernabe, ale dobrze dogaduje się ze wszystkimi, zdarza się, że wszyscy razem imprezujemy. Cel na nowy sezon? Chcę zdobyć więcej goli i ogólnie być bardziej przydatny dla zespołu."