Nigdy nie jest tak źle, żeby nie mogło być gorzej. To stwierdzenia jak ulał pasuje do aktualnej sytuacji kadrowej zespołu Parmy.

Po meczu z Forli sztab szkoleniowy Gialloblu musi zmagać się z kolejny wielkim problemem, czyli zastąpieniem Emanuele Calaio, który za obrażenie sędziego został zawieszony na dwie kolejki.

Nie ma żadnych wątpliwości co do tego, że w obecnych rozgrywkach Calaio jest dla Parmy postacią absolutnie fundamentalną. Do tej pory opuścił on tylko jedno spotkanie, nomen omen z powodu zawieszenia, a w 27 meczach, w których w zdecydowanej większości grywał w pełnym wymiarze czasowym, odnotował 12 bramek i 4 asysty.

Patrząc tylko i wyłącznie przez pryzmat tych statystyk można śmiało stwierdzić, iż zastąpienie L'Archiere będzie największą personalną zagwozdką w trwającym sezonie. Jeszcze dwa miesiące temu, naturalnym zmiennikiem w takiej sytuacji byłby Felice Evacuo, jednak ten przebywa obecnie na wypożyczeniu w Alessandri, a Gialloblu i nie ma się tu co czarować, nie dysponują poważną alternatywą dla Claio.

Tak więc jakie opcje wyboru rysują się przed D'Aversą i jego sztabem? Pierwszą nasuwającą się myślą byłoby skorzystanie z zawodników rezerwowych. Aktualnie w kadrze znajduje się dwójka, zdolnych do gry, nominalnych środkowych napastników. Mowa tu Davide Mastaju oraz Davide Sinigagli. Oba te rozwiązania pozostawiają jednak wiele wątpliwości. Mastaj to młody utalentowany napastnik z rocznika 98, który do tej pory grywał jedynie w zespole Berretti, w związku z czym istnieje spore niebezpieczeństwo, że nie byłby on zdolny podołać presji, która w najbliższych spotkaniach będzie naprawdę ogromna. Podobne niebezpieczeństwo można wykluczyć w przypadku doświadczonego Sinigagli, który jednak z drugiej strony może nie podołać pod kątem fizyczno-technicznym, bowiem swój ostatnim mecz o stawkę rozegrał on ponad pół roku temu. Mimo to jego akcje i tak stoją nieco wyżej, niż notowania Mastaja.

Co innego może zrobić Parma? Kolejny, zdecydowanie bardziej prawdopodobnym rozwiązaniem, byłaby gra bez typowego środkowego napastnika, a z tak zwaną "fałszywą 9", której rolę pełniłby Yves Baraye. Co łatwe do przewidzenia, przesunięcie Senegalczyka na nową pozycję skutkowałoby dalszymi przetasowaniami w składzie, które mogą negatywnie wpłynąć na płynność oraz styl gry. Decydując się na ten wariant, D'Aversa musiałby przede wszystkim znaleźć zastępstwo na skrzydło, być może byłaby to dobra szansa na pokazanie się dla Simone Edery, jednak do tej pory wychowanek Torino rozegrał ledwie minutę i nie wydaję się by jego kandydatura była na poważnie rozpatrywana w kontekście wyjściowego składu.

Czysto teoretycznie, cały problem związany z brakiem Calaio, dałoby się rozwiązać też zdecydowanie prościej, przy pomocy jednego gracza - Manuela Noccioliniego, który byłby opcją zdecydowanie najlepszą. Niestety szasne na to, iż popularny "Manu" zdoła wykurować się na najbliższy mecz są bliskie 0.       

Widać więc jak na dłoni, iż sztab szkoleniowy Parmy, przed meczem z Mantovą, stoi w obliczu naprawdę wielkiego wyzwania. Choćby nie wiem jak bardzo, zaklinalibyśmy rzeczywistość, trzeba być w pełni świadomym faktu, iż zastąpienie Calaio, nie skutkujące ubytkiem w jakości w grze Gialloblu, należy rozpatrywać w kategoriach "mission impossible".