Zaloguj się
Serie A
| P. | Klub | M. | Pkt. | + / - | |
| 1. | Inter | 7 | 19 | 21 - 9 | |
| 2. | Lazio | 7 | 19 | 14 - 4 | |
| 3. | Roma | 7 | 17 | 16 - 3 | |
| 4. | Milan | 7 | 15 | 14 - 7 | |
| 5. | Como | 7 | 14 | 12 - 7 | |
| 6. | Frosinone | 7 | 13 | 13 - 9 | |
| 18. | Parma | 7 | 4 | 4 - 13 |
| Zawodnik | Bramki | ||
| Simone Lontani | 2 | ||
| David Romero | 2 | ||
| Pontus Almqvist | 1 |
| 7 kolejka | ||||
|---|---|---|---|---|
| Frosinone | 4 - 2 | Sassuolo | ||
| Venezia | 1 - 0 | Napoli | ||
| Inter | 3 - 1 | Bologna | ||
| Roma | 2 - 0 | Genoa | ||
| Udinese | 0 - 2 | Lecce | ||
| Juventus | 0 - 3 | Lazio | ||
| Milan | 3 - 2 | Atalanta | ||
| Fiorentina | 1 - 3 | Como | ||
| Monza | 4 - 0 | Cagliari | ||
| Parma | 0 - 3 | Torino | ||
vs Lazio
27
rozegrane1
zdobyte0
zaliczoneUraz pachwiny
Powrót: 14 kolejkaWyrostek robaczkowy
Powrót: 9 kolejkaUraz mięśnia łydki
Powrót: 9 kolejka
Wiadomość o kontuzji Adriana Bernabe jest z pewnością jedną z najgorszych, jakie mogły spaść na Parmę w tej fazie mistrzostw. Prawdopodobnie przez najbliższe dwa miesiące Crociati będą zmuszeni radzić sobie bez swojego asa, a w związku z tym powstaje dość zasadne pytanie - jakie alternatywy ma Fabio Pecchia?
Założeniem wyjściowym jest to, że Parma nie ma w swojej kadrze zawodnika podobnego do Bernabe, który mógłby go zastąpić 1 do 1. Nie chodzi tu tylko o kwestię talentu i jakości, ale również samych cech, bowiem pod tym względem, nawet w skali całej ligi, Hiszpan może uchodzić za gracz unikatowego.
Od samego początku sezonu, Pecchia miał bardzo jasno sprecyzowany pomysł na wykorzystanie Bernabe. Szkoleniowiec, względem tego co oglądaliśmy chociażby w zeszłej kampanii, cofnął go przed linię obrony, powierzając niejako całą odpowiedzialność za zawiązanie i rozprowadzanie akcji. Wybór ten spotykał się z pewnego rodzaju krytyką kibiców, bowiem Bernabe grający tak głęboko, nie mógł robić pełnego użytku, ze swojego ofensywnego potencjału, z drugiej strony nie da się zaprzeczyć temu, że tak ustawiony Hiszpan wydanie wpływał na jakość gry Crociatich. Za sprawą nisko ustawionego Bernabe, Parma była w stanie dobrze sterować tempem prowadzenia akcji, a dzięki jego ruchliwości oraz boiskowej inteligencji, środkowi obrońcy, praktycznie zawsze mogli grać do niego piłkę. W fazie konstrukcji ataku Bernabe zawsze stanowił pierwsze rozwiązanie, a do tego stwarzał swoim kolegom opcję zagrania piłki nawet pod presją. Mówiąc krótko był on liderem środka pola, który za sprawą swojej techniki i umiejętności, nie bał się brać na siebie odpowiedzialności za zespół. Do tego należy też dodać znaczący skok jakościowy, jaki Bernabe poczynił w zakresie gry defensywnej, co uczyniło go pomocnikiem niemalże kompletnym. Mówiąc krótko jego nieobecność będzie mocno rzutowała zarówno na fazę ofensywną, jak i defensywną, zaś chcąc go zastąpić, zespół będzie musiał przemodelować swoje podejście taktyczne.
Ale jakie wyjścia ma teraz Pecchia? Jedną z opcji mógłby być Hernani, który z uwagi na swoje doświadczenie, dobrą technikę użytkową oraz przegląda pola, potrafiłby chociaż w części przejąć obowiązki Bernabe, zwłaszcza w zakresie gry do przodu. Niestety w tej chwili Brazylijczyk, jak na złość też jest niedostępny i leczy uraz, jednak na całe szczęście jego powrót do drużyny jest blisko.
Kolejną alternatywę mógłby stanowić Estevez, jednakże nie da się nie wspomnieć, że Argentyńczyk jest piłkarzem o wiele lepiej przystosowanym do gry bez piłki oraz fazy defensywnej. Estevez ma cechy, które pozwalają na doskonałe porządkowanie gry oraz wpływanie na jej równowagę, jednak próżno jest w nim upatrywać architekta, który będzie "stemplował" każdą akcję. Dobrze było to widać chociażby w meczu z Genoą i nie chodzi tu tylko o stratę, która finalnie doprowadziła do utraty gola. Estevez najzwyczajniej w świecie, nie daje takiej swobody w wyprowadzeniu piłki, co Bernabe, nie mówiąc już nawet o umiejętnościach wpływania na tempo prowadzonych ataków.
Idąc dalej na liście zmienników, mamy Keite. Belg po bardzo problematycznym początku, w zespole Crociatich, w ostatnich meczach z Empoli, Juventusem oraz Genoą, pokazał wiele pozytywnych przebłysków. Bez dwóch zdań jest to piłkarz o cechach niezwykle przydatnych dla drużyny, jednak z drugiej strony ma on też skrajnie różną charakterystykę od Bernabe. Keita gra w sposób o wiele mniej pionowy, bardziej zachowawczy i bazujący na fizyczności. Jego udział w ofensywie jest niewielki, jednak z drugiej strony znakomicie potrafi on wspomagać działania obronne.
Wypadałoby też po krótce wspomnieć o duecie Camara-Haj. Obaj młodzi piłkarze dysponują niezłym wachlarzem ofensywnych zagrań i od strony techniki oraz pewnego rodzaju boiskowej eksplozywności mogą przypominać Bernabe. Co więcej, w piłce młodzieżowej, zarówno Camara, jak i Haj okazyjnie grywali w roli środkowych pomocników, jednak wydaje się, że w tej chwili, przez Pecchię, są oni rozważani raczej pod kątem gry na skrzydłach lub w roli trequartisty, a to głównie z uwagi na ich spore deficyty w zakresie gry bez piłki oraz w fazie defensywnej.
Na sam koniec zostaje nam piłkarz, prawdopodobnie najbardziej zbliżony do Bernabe, pod względem boiskowej charakterystyki (a przynajmniej pozycji, na której Hiszpan grał w tym sezonie), którego jednak, w tej chwili możemy rozważać jeydnie w ramach ciekawostki. Chodzi tu oczywiście o Wylana Cypriena, który jest poza listą zgłoszonych do rozgrywek. W zeszłej kampanii Francuz grywał na pozycji registy i ze swoich zdań wywiązywał się bez zarzutu. W wielu przypadkach można było wręcz odnieść wrażenie, że dzięki obecności tego zawodnika drużyna, po prostu funkcjonowała lepiej. Do tego mówimy o zawodniku, który będąc na boisku, wyraźnie cieszył się zaufaniem ze strony kolegów, o trenerze nawet nie wspominając. Nie da się oprzeć wrażeniu, że czysto teoretycznie, byłby to najbardziej odpowiedni gracz do wejścia w buty Bernabe, bez konieczności drastycznej zmiany założeń taktycznych i stylu gry. Niemniej na ten moment, jego przywrócenie do składu, wydaje się bardzo mało prawdopodobne i Pecchia musi raczej skupiać się na innych, wcześniej wspomnianych alternatywach.
Atletico Madryt, CSKA Moskwa, Glasgow Rangers, Sparta Praga i Wisła Karków, to zagraniczne zespoły z którymi Parma najczęściej mierzyła się w europejskich pucharach. Z każdym z tych rywali Gialloblu mieli okazję grać czterokrotnie.
Komentarze (0)