Yves Baraye to bez wątpienia jedna z największych postaci potrójnego awansu Parmy. Bohater Derby dell'Enza. Piłkarz, który rozegrał dla Gialloblu ponad setkę oficjalnych spotkań zdobywając w nich 33 gole. W końcu jedyny gracz, z obecnej kadry, który wraz z klubem jest od czasu Serie D.

Nie jest żadną tajemnicą, iż w ciągu najbliższych 2 tygodni Senegalczyk, który nie znalazł się na liście zgłoszonych do rozgrywek Serie A, pożegna się z Parmą i odejdzie z klubu by grać regularnie. Taka jest już kolej rzeczy i nic nie można na to poradzić, jednakże wypadałoby, aby klub pożegnać swojego bohatera w sposób godny i z wszystkimi należnymi honorami. Niestety wszystko wskazuje na to, że coś podobnego nie będzie miało miejsca.

Jak więc Baraye żegna się z klubem, dla którego na boisku zawsze dawał z siebie wszystko i zostawiał serce? Ano 20-minutowym występem, w sparingowym spotkaniu z trzecioligową Ravenną, który był dodatkowo rozgrywany przy pustych trybunach...

Jest to smutne, bolesne i przygnębiające zarazem. Cała ta sytuacja stanowi kapitalny przykład na to jak nie powinno żegnać się klubowych legend. Piłkarz taki jak Baraye powinien odchodzić z klubu przy owacji na stojąco od pełnego stadionu zaś na murawie żeganać powinien go szpaler. Niestety są to tylko pobożne życzenia, które są twardo weryfikowane przez obecną, futbolową rzeczywistość.