Parma ma za sobą inauguracje sezonu ligowego. W meczu z Bari, Crociati pokazali się z dobrej strony, w ich grze można było wskazać wiele pozytywów, jednak ostatecznie nie udało im się wygrać. Skupmy się jednak na nieco innej kwestii, która mogła rzucić się w oczy, w trakcie oglądania tego spotkania.

Patrząc na to co zaprezentowała ekipa z Bari, można śmiało stwierdzić, że tego wieczoru, na Tardini, jej najlepszym piłkarzem (a przynajmniej uwzględniając graczy z pola) był Walid Cheddira, czyli zawodnik, który od 2018 roku do czerwca tego roku, formalnie był piłkarzem Parmy.

Biorąc pod uwagę poziom oraz umiejętności, jakie Cheddira prezentuje od początku sezonu (należy tu zaznaczyć, iż gracz ten zdobył dla Bari już 5 goli w Coppa Italia i jest obecnie najlepszym strzlecem tych rozgrywek), można tylko zachodzić w głowę, jakim cudem Parma mogła pozbyć się takiego zawodnika. Słowa "pozbyć się" użyłem nieprzypadkowo, bowiem idealnie pasuje ono do całego kontekstu, gdyż dokładnie to uczynili, z tym napastnikiem, klubowi oficjele, pod przewodnictwem dyrektora sportowego Mauro Pederzoliego. Sytuacja wyglądała następująco: w zeszłym sezonie piłkarz ten występował, w Bari, w Serie C, na wypożyczeniu i miał spory wkład w awans klubu do Serie B. Ekipa z Apulii miała prawo jego wykupu za kwotę 700 tys. euro, jednak nie zamierzała tyle płacić, Crociatim z kolei tak bardzo zależało na wytransferowaniu gracza, że praktycznie bez żadnych większych negocjacji obniżyli oni kwotę odstępnego, do śmiesznie brzmiącej kwoty 300 tys. euro. W obliczu tego co obecnie prezentuje ten piłkarz i jak ważną rolę pełni u beniaminka, brzmi to wręcz kuriozalnie. Ciężko jest też powiedzieć, co na takiej transakcji zyskała Parma, bowiem otrzymana kwota jest praktycznie nieistotna i raczej symboliczna, do tego sam Cheddira, ze swoją pensją nie był większym obciążeniem budżetu płacowego, a przynajmniej, na pewno nie takim, którego należałoby się natychmiast i w pierwszej kolejności pozbyć...

Powstaje tu naturalne pytanie: czy Pederzoli lub ktokolwiek z jego współpracowników był w ogóle świadomy tego jakiego piłkarza oddaje i czy ktokolwiek, kiedykolwiek pofatygował się, aby obejrzeć jego poczynania w trakcie gry na wypożyczeniu? Można odnieść wrażenie, że niestety nie. Jest to tym bardziej prawdopodobne, patrząc na profil i charakterystykę Cheddiry, który wydaje się graczem wręcz idealnie skrojonym pod wymagania i styl Fabio Pecchii. Zachowanie go w kadrze mogłoby rozwiązać problem z rotacją na skrzydłach, jednak najwyraźniej nikomu decyzyjnemu, taki scenariusz nawet nie przeszedł przez myśl.

Cała sprawa jest jeszcze bardziej zastanawiająca, jeśli spojrzymy na to co obecnie robi na mercato Parma. Klub z Tardini, gdy tylko pojawia się jakaś oferta z Serie B, nawet za niechcianego piłkarza (patrz Kurtic czy Grassi), rękami i nogami zapiera się, aby tylko nie transferować go do ligowego rywala. Tymczasem w czerwcu, Crociati, właściwie, bez mrugnięcia okiem oddali, tak jakościowego piłkarza jak Cheddira i już po części zostali za to skarceni, a niewykluczone, że po zakończeniu rozgrywek będą tego jeszcze bardziej żałować. Swoją drogą, podobnie rzecz miała się w zeszłym roku, z Kastriotem Dermaku, który za śmieszne pieniądze zostął oddany do Lecce, gdzie okazał się być jednym z najlepszych defensorów w Serie B. Cóż najwyraźniej klub wyciągnął wniosku z wielu bolesnych lekcji poprzedniej kampanii, ale akurat nie tej...