Simone Iacoponi udzielił wywiadu dla portalu Fanpage.it, w którym w kilku punktach odniósł się do swojej dotychczasowej przygody ze Stadio Tardini.

Wielu postrzega Cię jako jeden z symboli odrodzenia Parmy. Jesteś w klubie od Lega Pro. Co dla Ciebie oznacza reprezentowanie tego zespołu?

Dla mnie gra dla Parmy to wielki zaszczyt i powód do ogromnej dumy. Jestem szczęściarzem, że mogę występować w klubie z tak wspaniałą historią. Za każdym razem wychodząc na boisko daje z siebie wszystko, by uhonorować te barwy.

W ostatnich dwóch latach pominąłeś tylko jeden mecz Serie A, z powodu dyskwalifikacji. To niezwykłe osiągnięcie.

Bardzo mnie to cieszy, ale wielka w tym zasługa trenera który od samego początku mojego pobytu w klubie obdarzył mnie zaufaniem. Pod jego wodzą bardzo się rozwinąłem i w końcu stałem się piłkarzem gotowym do gry w Serie A.

Gdy przybyłeś do Parmy w Lega Pro, co uderzyło Cię najbardziej? Jaki klub zastałeś?

Gdy tu przybyłem, Parma była już klubem o jasno sprecyzowanym projekcie sportowym i z ambicjami powrotu na należne jej miejsce. W tym wypadku teoria idealnie pokryła się z praktyką, udało nam się dokonać czegoś praktycznie niemożliwego. Teraz zaś stale się rozwijamy i przyszłość Parmy może być tylko lepsza.

Czy możesz nam coś opowiedzieć o niesamowitej ewolucji Dejana Kulusevskiego? Jakie były Twoje pierwsze wrażenia ze wspólnych treningów i jak to się stało, że jego talent tak eksplodował?

Dejan od pierwszego dnia wywarł na mnie wielkie wrażenie swoją pewnością siebie oraz niesamowitym głodem ciągłego rozwoju. Mimo bardzo młodego wieku, już teraz jest to bardzo silna osobowść. Na uwagę i szacunek zasługuje również jego podejście do treningów i pracy, można powiedzieć, że praktycznie po każdych zajęciach staje się coraz lepszy. Cieszę się, że jego kariera toczy się tak dobrze, mam nadzieję, że wkrótce będzie jednym z najlepszych graczy na świecie.

Czy w tym sezonie Parma mogła awansować do Ligi Europy?

Jako zespół zawsze skupialiśmy się na utrzymanie, które od samego początku było naszym głównym celem. Co do europejskich pucharów, to według mnie mieliśmy realną szanse na kwalifikację, jednak wstrzymanie rozgrywek znacząco roztroiło nasz zespół i po restarcie nie byliśmy już tak efektywni, jak do tej pory. Myślę, że gdyby rozgrywki toczyły się normalnym rytmem do ostatniej kolejki bylibyśmy w grze o Europę.

Jak wiele dla tego zespołu znaczy Roberto D'Aversa?

To naprawdę znakomity trener i wielki fachowiec. Ma świetne pomysły i potrafi idealnie przystosować zespół do każdego rywala i to nawet w obliczu często bardzo niesprzyjających warunków. Do tego znakomicie rozumie potrzeby nas jako piłkarzy i potrafi z nami rozmawiać.

Z kim w szatni Parmy masz najlepsze relacje?

Ciężko jest tu wskazać jedną osobę, gdyż mam bardzo dobre relacje z całym zespołem. Najbliżej trzymam się jednak "starej ekipy" i takimi graczami jak Scozzarella, Barilla czy Siligardi, z którymi bardzo się zżyłem. Poza tym, mam też bliskie relacje z Grassim, Brugmanem, Kucką i Inglese. Ogólnie rzecz biorąc świetna grupa to wielka siła Parmy.