(GianlucaDiMarzio.com - Gianluca Di Marzio) - "Vamos!". To chciałoby się powiedzieć, widząc Adriana Bernabe w Parmie. Hiszpan była absolutnym bohaterem meczu ze SPAL i nie chodzi tu tylko o piękną bramkę na 2:0.

Urodzony w 2001 roku pomocnik, potrzebował ledwie 6 spotkań, by przejąć stery w ekipie Beppe Iachiniego. Nawet operacja serca, którą musiał on przejść na początku lata, nie była w stanie zaburzyć jego krystalicznego talentu.

Bernabe przybył do Parmy, w trakcie letniego mercato, na specjalne życzenie, ówczesnego szkoleniowca - Enzo Mareski, który prowadził go w Manchesterze City U-23, gdzie z kolei Katalończyk trafił w 2018 roku, z Barcelony. 21-latek, dorastał bowiem w La Masia, zaś następnie występował też po drugiej stronie Barcelony - w Espanyolu.

Początki

W Barcelonie, Bernabe dorastał i grał w towarzystwie jednych z najzdolniejszych piłkarzy zespołu, który obecnie, pod opieką Xaviego czyni wielkie postępy. Na Instagramowym profilu Bernabe, można znaleźć chociażby zdjęcia u boku Ansu Fatiego, Erica Garcii (który poszedł razem z nim do Manchesteru City) czy też Nico Gonzaleza. Adrian od najmłodszych lat mógł więc chłonąć kulturę futbolu, zaś jego drogę można przyrównać do studiowania na Harvardzie, bowiem po La Masia, cegiełkę do jego piłkarskiego rozwoju przyłożył również Pep Guardiola. W Manchesterze U-23, Bernabe był jedną z wiodących postaci, dlatego też Maresca za wszelką cenę usiłował nakłonić go do przeprowadzki do Parmy i ostatecznie, z olbrzymim pożytkiem dla Crociatich, ta sztuka mu się udała.

Operacja serca

Niestety dla Bernabe, jego początek w Parmie nie ułożył się fortunnie. Adrian nie miał czasu na aklimatyzację, gdyż już krótko po przybyciu do Collecchio otrzymał poważny cios. Przeprowadzone przez klub testy medyczne, ujawniły u Hiszpana wadę serca, w przypadku której konieczna była operacja. Bernabe trafił więc pod nóż, na początku sierpnia 2021 roku, zaś kolejne blisko 6 miesięcy poświęcił na rzecz rehabilitacji i powrotu na boisko. Dopiero na początku 2022 roku, Bernabe mógł odbyć swój pierwszy trening wraz z całym zespołem Parmy, która przez cały czas obdarzała go wielkim wsparciem oraz miłością. Los chciał, że na tym etapie w zespole nie było już też największego orędownika jego transferu - Mareski, którego zastąpił Iachini.

Talent

David Hume powiedział kiedyś, że piękno jest subiektywne, nie tkwi w [przedmiocie, ale tylko w oczach patrzącego. Tego samego nie da się jednak powiedzieć o talencie. To właśnie talent, w przypadku Bernabe, jest czymś co od razu rzuca się w oczy. Jego debiut w meczu z Benevento przeszedł wprawdzie bez echa, bowiem trwał ledwie minuta, jednak już pierwsza poważna szansa, która przyszła po kilku dniach, w postaci spotkania z Pordenone, pokazała że w tym chłopaku coś jest. Wprawdzie, w wykonaniu Bernabe nie był to występ olśniewający, jednak i tak było po nim widać przebłyski wielkiej klasy.

Pozycja na boisku

W ustawieniu Mareski, Bernabe był rozpatrywany jako zawodnik mający grać w sposób hybrydowy, między obroną, a pomocą (coś podobnego szkoleniowiec proponował w przypadku Simona Sohma). Kto wie, gdyby do tego doszło, być może dziś nie poświęcali byśmy mu tyle miejsca. Wydaje się, bowiem że to Iachini, stworzył dla Bernabe idealne warunki do wykorzystywania i pokazywania swoich umiejętności. U Iachinego, Adrian pełni kluczową rolę w fazie kreacji ataku, za sprawą dobrego dryblingu i czucia przestrzeni często tworzy przewagę i zawsze znajduje się w centrum tworzenia akcji. Do tego bardzo dobrze czyta grę i jest w stanie korygować swoją pozycję w zależności od rozwoju sytuacji na murawie. Co ciekawe, w tak fizycznej lidze jak Serie B, nie przeszkadza mu typowo "Barcelońska" budowa ciała - 170 cm wzrostu, 66 kg wagi i nisko położony środek ciężkości.

Dedykacja gola dla Circatiego

Z uwagi na wyjątkową, boiskową inteligencje Bernabe ciężko jest przypisać do jednej pozycji na boisku. Na przykład wczoraj przeciwko SPAL, bramkę zdobył z miejsca typowego dla trequartisty. Wszystko za sprawą, wspomnianego już przeglądu pola, gdy tylko Bernabe widzi wolną przestrzeń i możliwość do stworzenia przewagi dla zespołu, po prostu ją zajmuje. Tak uczynił w przypadku podania Tutino, a samo wykończenie to już kwestia zegarmistrzowskiej precyzji w jego lewej stopie. Pod koniec meczu, Bernabe pokazał również, iż jest już w pełni zintegrowany z zespołem, dedykując swojego gola, koledze Alessandro Circatiemu, który przeciwko SPAL debiutował w barwach Crociatich. Dla osób wychowanych w La Masia, czynnikiem wręcz niezbędnym jest poczucie przynależności do grupy i umiejętność tworzenia piłkarskich więzi, które zachęcają do solidarnej gry na boisku. Widać, że właśnie to Bernabe odnalazł w Parmie.

Ten filigranowy chłopak, kryjący w sobie olbrzymie pokłady potencjału oraz talentu, błyskawicznie podbił serca sympatyków Parmy i w tej chwili wyrasta na jednego z jej kluczowytch piłkarzy.