Alberto Grassi, którego powrót do gry dodał zespołowi Parmy sporo jakości, udzielił ciekawego wywiadu dla Gianluca Di Marzio, w którym odniósł się do swojej przygody z Gialloblu, a także przyszłości.

Jak Twoje samopoczucie?

Po kontuzji nie ma już śladu, czuję się dobrze jednak nie jestem jeszcze w najwyższej formie. W ostatnich meczach, dzięki wielkiemu zaufaniu ze strony trenera i zespołu udało mi się rozegrać ważne minuty, a to z pewnością pomorze mi jak najszybciej osiągnąć mój najwyższy poziom.

Jakie były Twoje odczucia związane z przyjściem do Parmy?

Od pierwszego dnia dało się poczuć to, że jest to wyjątkowa grupa. Błyskawicznie złapałem kontakt z resztą kolegów, zaś najlepsze relacje mam obecnie z Bastonim, Dezim i Inglese, z którymi regularnie się widujemy i wychodzimy razem na kolacje. Zdarza się też że razem gramy w Fifę jednak nie zawsze mam szczęście i wygrywam (śmiech). Nigdy nie wybieram w zespole siebie ponieważ za bardzo się denerwuje, myślę że jestem o wiele lepszy na boisku niż w grze.

Jaki prywatnie jest Alberto Grassi?

Myślę, że jestem raczej spokojnym i skromnym facetem, który stara się podchodzić do życia z uśmiechem. Lubię spędzać czas w towarzystwie przyjaciół. Lubie też żartować i mieć dobry kontakt ze wszystkimi w klubie od zawodników na zwykłych pracownikach kończąc. Ostatnio zacząłem też korzystać z mediów społecznościowych, jednak nie jestem bardzo doświadczony w tym temacie i mogę powiedzieć, że nie jest to dla mnie najlepszy sposób na wyrażanie siebie.

Twoja przyszłość to Napoli?

Na razie jestem w Parmie i myślę tylko o tym zespole. Zobowiązałem się, że wspomogę ten klub w walce o jego cele i nieprofesjonalne byłoby teraz dyskutowanie o przyszłości gdy moja praca tutaj jeszcze nie została zakończona. To co mogę powiedzieć o Napoli to to, że wciąż mam kontakt z zawodnikami z tego zespołu i śledzę jego wyniki i szczerze kibicuje mu w walce o mistrzostwo, mimo iż pokonanie Juventusu wydaje się niemożliwe.

A co z reprezentacją Włoch?

Drużyna narodowa to marzenie każdego piłkarza, byłbym szczęśliwy z otrzymania powołania, jednak wiem że przede mną jeszcze długa droga i sporo pracy do wykonania.