Na przestrzeni ostatnich kilku spotkań w zespole Parmy z bardzo pozytywnej strony pokazało się kilku piłkarzy, jak Botond Balogh, Yordan Osorio czy Simon Sohm, jednak chyba na największe słowa uznania zasługuje postawa Alberto Grassiego.

W ostatnich trzech ligowych spotkaniach, z uwagi na olbrzymie problemy kadrowe, 25-latek został z konieczności został przesunięty, przez Fabio Liveraniego, ze środka pola, na prawą obronę, tudzież wahadło. Trzeba uczciwie przyznać, że ze strony szkoleniowca Crociatich był to bardzo dobry ruch, zaś sam Grassi na przestrzeni ostatniego miesiąca był zdecydowanie najrówniej grającym piłkarzem bloku defensywnego, gwarantującym jakość i spokój.

Nie powinien więc dziwić fakt, iż w mediach związanych z Parmą, rozgorzała dyskusja dotycząca tego, czy przestawienie Grassiego może mieć charakter permanentny. Otóż wydaję się, że jak najbardziej tak, zaś sam Grassi ma sporo atutów by poradzić sobie jako boczny obrońca. Mimo pewnych błędów w ustawieniu, które były widoczne zwłaszcza w meczu ze Spezią, w którym po raz pierwszy pojawił się na nowej pozycji, Alberto jest na tyle inteligentnym piłkarzem, że błyskawicznie potrafi się dostosować. Do tego jako środkowy pomocnik posiada też zdolność antycypacji, dobrze czuje się w fizycznych pojedynkach oraz co ważne nie przeszkadza mu piłka przy nodze. Drobnym mankamentem może być zaś jakość jego dośrodkowań, aczkolwiek z drugiej strony praktycznie o żadnym bocznym defensorze Crociatich, no może za wyjątkiem Riccardo Gagliolo, nie da się powiedzieć zbyt wiele dobrego, w tym aspekcie.

Przestawienie się do roli bocznego obrońcy, mogłoby również być dobre z punktu widzenia samego zawodnika, który zdecydowanie łatwiej miałby o grę na prawej obronie, aniżeli na środku pomocy, gdzie konkurencja jest naprawdę olbrzymia. Nie da się oprzeć wrażeniu, iż na ten moment akcje Grassiego cenione są zdecydowanie wyżej niż Vincenta Lauriniego, a to z uwagi na prosty fakt iż 25-latek gwarantuje większą stabilność. Wprawdzie docelowo, pierwszym wyborem na prawą obronę Parmy ma być Maxime Busi, jednak z punktu widzenia Grassiego niekoniecznie wiele musi to zmieniać, bowiem zanim Belg powróci do gry po kontuzji i zaadoptuje się do gry w Serie A minie jeszcze trochę czasu, które Grassi może przeznaczyć na poczet większego ugruntowania swojej pozycji. Poza tym dwóch pewnych piłkarzy na danej pozycji to dobra wiadomość dla zespołu i gwarant sportowej konkurencji, prowadzącej do rozwoju.

W ostatmocj latach w Serie A pojawiły się przypadki graczy, którzy z powodzeniem zamienili środek pola na bok obrony/pomocy, jak chociażby Kwadwo Asamoah, Jacopo Sala czy Antonio Candreva. Kto wie być może ich drogą podąży też Grassi, dla którego może być to szansa na drugie piłkarskie życie.