Marco Giandebiaggi – były pomocnik, który reprezentował barwy Parmy na przełomie lat 80. i 90., a następnie pełnił funkcję trenera w sektorze młodzieżowym Crociatich, udzielił wywiadu serwisowi ParmaLive.com, w którym wypowiedział się na temat początku sezonu w wykonaniu drużyny Carlosa Cuesty.

Jak w Twoich oczach wypada start sezonu Parmy?

W dzisiejszych czasach trzeba się przyzwyczaić do nieco skomplikowanych początków i nie mówię tu tylko o Parmie, ale o wszystkich drużynach. To naturalna kolej rzeczy przy otwartym okienku transferowym na początku sezonu, kiedy zespoły wciąż są w fazie budowy. Początek Parmy był trudny, ale na szczęście zwycięstwo nad Genoą otrząsnęło nas z, miejmy nadzieję, chwilowego kryzysu wyników i tożsamości. Trener początkowo próbował przebudować drużynę, ale ostatecznie, biorąc pod uwagę charakterystykę zawodników, których ma do dyspozycji, myślę, że dobrze zrobił, wracając do ubiegłorocznych pewników. W ostatnich meczach podejmowaliśmy mniej ryzyka, trochę jak za dawnych czasów. Myślę, że to jest droga, którą musimy teraz obrać, czekając na powrót Bernabé i Nicolussiego Caviglii.

Co sądzisz o rynku transferowym Parmy?

Musimy zapytać menedżera i dyrektora sportowego Cherubiniego, jaka była dynamika rynku transferowego: czy cele zostały osiągnięte, czy pomysły były inne i czy niektórzy zawodnicy nie zostali pozyskani... To pytania, na które musi odpowiedzieć kierownictwo, a nie ja. Musimy przyjrzeć się realiom obecnego składu. Uważam, że trener musi działać w warunkach wyższej konieczności i w konsekwencji, mając zawodników o określonych cechach, powrócił do poprzedniego systemu gry, porzucając testowane ustawienie 4-3-3. Mówią, że nigdy nie powinno się zmieniać starej drogi na nową... A nawet gdybyśmy chcieli, brakuje niezbędnych elementów, ponieważ zawodnik techniczny nie może nagle stać się zawodnikiem grającym w sposób siłowy i odwrotnie. Niestety, dobra gra i osiąganie wyników w Serie A i na całym świecie jest trudne. We Włoszech mamy kilka odosobnionych przypadków, jak Como i kilka innych czołowych drużyn, ale są tam zawodnicy o wysokiej jakości i wielkiej klasie. Parma musi przetrwać i musi to zrobić dzięki poświęceniu, co zademonstrowali za czasów Chivu i przez cały ubiegły sezon. To jest droga, którą podąża Cuesta z zawodnikami, których ma do dyspozycji.

Pozostając na mercato, doszło do trzech poważnych odejść: Pellegrino, Circatiego i Suzukiego. Twoim zdaniem, brak którego z nich będzie dla Parmy najbardziej odczuwalny?

Jeszcze za wcześnie, żeby wyciągać wnioski. Biorąc pod uwagę umiejętności Romero, być może nieobecność Pellegrino odczujemy najmniej, mimo że Pellegrino zaczął całkiem dobrze we Florencji. Corvi godnie zastępuje Suzukiego, tak jak w zeszłym roku. Ostatecznie więc to nieobecność Circatiego może mieć największy wpływ, ale o tym porozmawiamy później.

Czy można powiedzieć, że spośród transferów Romero był najbardziej przekonujący?

Zdecydowanie on, a także Lontani. Parma wydała pieniądze i zainwestowała w Romero. To zawodnik z klasą, który od razu ją pokazał. Lontani to ten chłopak, który pochodzi z Primavery Milanu i trochę wszystkich zaskoczył. To techniczny zawodnik, który może grać jako pomocnik, napastnik, skrzydłowy, a nawet drugi napastnik. To zawodnik, którego Parma potrzebuje i który może dać coś ekstra. Myślę, że ci dwaj piłkarze pokazali najwięcej spośród graczy, którzy przybyli do klubu. Przynajmniej na ten moment.

W dwóch ostatnich meczach Cuesta porzucił 4-3-3 na rzecz 3-5-2. Czy to dobry wybór?

Podstawową ideą jest utrzymanie trójki w obronie, aby Valeri mógł lepiej się zaprezentować, podczas gdy na prawej stronie Delprato i Britschgi mogą zmieniać się w zależności od meczu. Jeśli chodzi o atak, widzieliśmy, że Lontani działa jak klej – nie jako ofensywny pomocnik jak Strefezza, ale jako lewy pomocnik, a Touré z kolei wspiera Romero, ale jest bardziej rozstawiony na środku i prawej stronie. Nazwijmy to więc 3-4-2-1, w porównaniu z ubiegłorocznym 3-5-2, gdzie obaj napastnicy byli nieco bardziej rozproszeni.

Po przerwie Parma będzie miała trzy bardzo trudne mecze wyjazdowe z Interem, Lazio i Atalantą, a u siebie zmierzy się z teoretycznie bardziej przystępnymi rywalami, takimi jak Torino, Udinese i Bologna. Czy te ostatnie mecze mogą być dobrym sprawdzianem, który zwiększy szanse na utrzymanie w lidze?

Póki co wszystko to rozważania czysto teoretyczne, bazujące na tym, co jest na papierze. Wszyscy znają charakterystykę tej drużyny: przeciwko zespołom z czołówki tabeli gramy lepiej z kontrataku. Trudno zdobywać punkty przeciwko potentatom, ale to nie znaczy, że ich nie zdobędziemy. Mecze z drużynami będącymi w naszym zasięgu są trudniejsze, ale kluczem zawsze są trzy punkty. W poprzednich kolejkach na przykład ważne było, żeby nie przegrać z Monzą, która rozegrała lepszy mecz niż Genoa. Kibice Parmy będą musieli przyzwyczaić się do problemów z takimi drużynami. Będą to zacięte mecze, być może bez wielkiej gry, ale z praktycznością i chęcią przetrwania na najwyższym poziomie. Mam duże zaufanie do trenera. To inteligentny człowiek i podoba mi się pokora, z jaką podchodzi do gry. Tak jak w zeszłym sezonie, mam nadzieję, że uda mu się jak najlepiej wykorzystać to, co ma. Nie sporządziłbym żadnych tabel, jest na to za wcześnie. Zobaczymy, jak zawodnicy wrócą po przerwie i czy któryś z kontuzjowanych zdoła wrócić do zdrowia.

Źródło:
E. Mammoli, PL - Giandebiaggi, ParmaLive.com, https://parmalive.com/primo-piano/i-pl-i-giandebiaggi-254603, [dostęp: 24.09.2026].