Marcello Gazzola, który niedawno został ogłoszony asystentem trenera Primavery - Cesare Beggiego, udzielił wywiadu dla Gazzetta di Parma, w którym wypowiedział się na temat swojej nowej roli oraz przeszłości, jako gracz Crociatich.

Co było według Ciebie trudniejsze awans z Serie B do Serie A, w sezonie 17/18 czy utrzymanie się w elicie rok później?

Na poziomie czysto technicznym, na pewno utrzymanie w Serie A, gdyż w tej lidze grają po prostu lepsze i silniejsze zespoły. Jednakże jeśli chodzi o bagaż emocjonalny, jako Parmigiano, nigdy nie zapomnę naszego awansu do Serie A. Gdy tylko pomyślę o tamtym wieczorze w La Spezii, przechodzą mnie dreszcze.

Jaką przyszłość widzisz przed sobą?

Jestem obecnie w pełni skupiony na swojej nowej roli i pracy z Primaverą. Bardzo doceniam szansę, jaką dał mi Mattia Notari, wraz z którą otworzyły się przede mną nowe możliwości. Lubię myśleć o tym w ten sposób, że to właśnie na tych boiskach i w tym sektorze młodzieżowym rozpoczynałem przygodę z piłką, tak więc mam coś do przekazania, tym młodym chłopakom.

Jak zapatrujesz się na tę pracę?

Podoba mi się ta rola i perspektywa jaką ze sobą niesie. Lubie być częścią zespołu i pracować na jego korzyść. Znam swoje miejsce i wiem, jak i kiedy się zachować. Oczywiście w przyszłości widzę siebie w roli pierwszego trenera, jednak w tej chwili, chcę się uczyć od lepszych od siebie. Praktyka i nauka to podstawa sukcesu.

Dlaczego tak niewielu piłkarzy z sektora młodzieżowego, osiąga coś później w dorosłym futbolu?

W sektorze młodzieżowym jest wielu utalentowanych piłkarzy, jednak sam talent nigdy nie jest gwarancją późniejszego sukcesu, który zależy od wielu czynników, w tym również odrobiny szczęścia. Rolą trenerów, pracujących w akademii, jest nie tylko przygotowanie tych chłopaków od strony czysto technicznej, ale również i mentalnej. Odpowiednie nastawienie oraz podejście, naprawdę mogą wiele zmienić. Myślę, że jestem na to dobrym przykładem. Prawdę mówiąc, jako młody chłopak wcale nie byłem bardziej utalentowany od moich kolegów, z zespołów młodzieżowych, wielu z nich przewyższało mnie pod kątem techniki oraz ogólnie pojętego talentu. Mimo to dzięki odpowiedniej mentalności, ukierunkowaniu na ciężką pracę oraz ciągłemu dążeniu do doskonałości, udało mi się osiągnąć coś więcej i zajść dalej niż inni. Pracując teraz jako trener, chciałbym wykorzystać wiedzę jaką posiadam, aby uświadomi to moim podopiecznym.