Riccardo Gagliolo udzielił wywiadu dla Gazzetta dello Sport, w którym wypowiedział się na temat swojej piłkarskiej drogi, debiutu w reprezentacji Szwecji, Dejana Kulusevskiego, a także obecnej Parmy.

"W wieku 22 lat grałem w Serie D i w pewnym momencie praktycznie straciłem wszelką nadzieję na to, że w mojej karierze coś może się zmienić. Zaczynałem powoli rozglądać się za innym źródłem zarobku i pomiędzy meczami dorabiałem sobie jako barman na dyskotekach. Dzięki ciężkiej pracy, a także sporej dozie szczęścia udało mi się jednak całą sytuację odwrócić i teraz jestem tu gdzie jestem. Szwecja? Powołanie do reprezentacji i późniejszy debiut były dla mnie wielkim przeżyciem, nawet większym niż mój pierwszy występ w Serie A. Marzeniem mojego dziadka było to bym występował kiedyś w koszulce jego kraju. Gdy zaliczyłem swój debiut dla Szwecji on też był na trybunach co tylko czyniło całą tą sprawę jeszcze bardziej emocjonalną. Można powiedzieć, że dziadek był bardziej poruszony tym momentem niż ja. Szczególny mecz? Mam wytatuowaną datę 16 czerwca 2013 roku, kiedy to wraz z Carpi pokonaliśmy Lecce i awansowaliśmy do Serie A. Właśnie od tego dnia poczułem, że jestem prawdziwym piłkarzem. Kulusevski? Zasłużył sobie na to by trafić do Juventusu, od pierwszego dnia dał się poznać jako zawodnik, który ma przed sobą wielką przyszłość. Pomimo 19 lat jest bardzo dojrzałym graczem, ma godną pozazdroszczenia wydajność i wielką boiskową inteligencje. To złoty chłopak. Ibra? Chciałem trafić do reprezentacji Szwecji również z uwagi na możliwość gry z nim, niestety nie było mi to dane, jednak los chciał, że będę się z nim mógł zmierzyć w starciu z Milanem. Zapytam go wtedy o wymianę koszulkami. Parma? Radzimy sobie lepiej niż w ubiegłym roku, zwłaszcza z punktu widzenia płynności samej gry. Wciąż bazujemy na szybkości naszych napastników, jednak mamy też inne atuty poza kontratakiem."