Marco Ferrari - były wiceprezes Parmy oraz szef Nuovo Inizio, w obszernym poście na swoim Facebooku, podzielił się swoją refleksją na temat włoskiego futbolu, w kontekście sprawy z fałszywymi zyskami kapitałowymi.

"Już kilka godzin po odpadnięciu reprezentacji z mundialu, zaczęto mówić o wielkich reformach niezbędnych dla naszego futbolu. Pozwólcie więc, że pozwolę to sobie skomentować w oparciu o własne doświadczenia. Piękni panowie ze związku, nie lećcie zbyt wysoko, ze swoimi butnymi zapowiedziami. Zacznijcie od ukierunkowanych i konkretnych interwencji.

Mówię tu na przykład o natychmiastowej reformie uprawnień organu jakim jest Prokuratura Federacyjna FIGC. Jest to ciało, któremu ja i moi wspólnicy z Nuovo Inizio, musieliśmy stawiać czoła 3 razy w ciągu 5 lat, naszej obecności w futbolu.

Pierwszy kontakt dotyczył rzekomych zakładów piłkarskich. Kilkadziesiąt osób miało wygrać łącznie setki milionów euro w Pozzuoli, obstawiając wynik meczu Parma-Ancona w 2016 roku. Jak się okazało te liczby istniały tylko w głowie dziennikarza, który na ich bazie opublikował artykuł, który stał się podstawą do wszczęcia śledztwa. Po kilku miesiącach, w takcie których, nawet Gazzetta dello Sport opublikowała tekst zatytułowany "Parma, cień Camorry", śledztwo zostało zamknięte z powodu, oczywistego braku jakichkolwiek dowodów. My zaś nie doczekaliśmy się nawet głupiego przepraszam.

Kilka lat później była kolejna "gruba" sprawa z ustawieniem meczu w tle. Czytając zarzuty prokuratury można było odnieść wrażenie, ze chodzi o sprawę z pogranicza mafijnego, z bronią, garniturami i szemranymi spotkaniami w tle. Wszystko tyczyło się jednak dwóch wiadomości z uśmieszkami, jakie jeden piłkarz wysłał do byłego kolegi z drużyny. Mimo absurdu całej tej sytuacji, zostaliśmy zawieszenia na rynku transferowy na praktycznie całe lat, a następnie prokuratura stwierdziła że faktycznie był to tylko żart i nasz awans do Serie A był w 100% niepodważalny.

Myślałem, że to już wystarczająco wiele, ale jak się okazuje nie i prokuratura postanowiła nękać mnie i moich kolegów z Nuovo Inizio nawet po wycofaniu się z futbolu. Tym razem oskarżono nas o nagięcie kryteriów rejestracyjnych, za sprawą rzekomych fałszywych zysków kapitałowych, jakie mieliśmy wykazywać w sprawozdaniach finansowych. Wchodzenie w szczegóły tej sprawy, która była jedną wielką bańką mydlaną, i zakończyła się już na poziomie pierwszej instancji, nie ma tu wielkiego sensu. Ograniczę się więc do stwierdzenia, że rzadko miałem okazję czytać, tak poważne zarzuty, sformułowane w tak powierzchowny sposób, w oparciu o błędy merytoryczne, błędne wyliczenia i ignorowanie podstawowych zasad rachunkowości. Gdy toczyła się ta farsa, ogólnokrajowa prasa, cały czas podgrzewała atmosferę, podnosząc dodatkowo rangę tej sprawy. Ostatecznie wszystko skończyło się tak, jak w dwóch poprzednich przypadkach.

Jaki więc jest sens takiego systemu? Grupa przedsiębiorców, trzykrotnie została zniesławiona bardzo poważnymi zarzutami, by finalnie, trzykrotnie stwierdzono, że w sumie nic się jednak nie stało.

Piłka nożna stała się zjawiskiem globalnym oraz niezwykle złożonym, gdzie kwestie sportowe nie są jedynym czynnikiem. Naprawdę chcemy reform? W takim razie zacznijmy wprowadzać ludzi, którzy dobrze to rozumieją i mają odpowiedni zestaw umiejętności, pozwalający zarządzać tym otoczeniem. Sprawy takie jak ta z zyskami kapitałowymi, gdzie poważne kwestie traktowane są w sposób powierzchowny i niedbały, odbierają wiarygodność. Dlaczego kontroli ekonomiczno-finansowych nie dokonują organy o potwierdzonej rzetelności, jak chociażby Izba Arbitrażowa w Mediolanie?

Pozostają jeszcze w tym temacie, czy naprawdę chcemy przekształcić nasza ligę w firmę medialną, której jedynym celem będzie optymalizacja zarządzania prawami telewizyjnymi? Dlaczego wejście funduszy private equity, zainteresowanych tym zagadnieniem, nie zostało zaakceptowane w ubiegłym roku? Oprócz 3 mld, które trafiły ostatecznie do Hiszpanii i Francji, przyniosłoby to nowe umiejętności i nowe spojrzenie na sytuację. Mówiąc krótko otworzyłyby się przed nami nowe horyzonty. Nasz futbol potrzebuje nowego spojrzenia, nowego, otwartego systemu, który będzie zdolny reagować na potrzeby fanów oraz zmiany nieustannie zachodzące w piłce. Tymczasem my ciągle kręcimy się w spirali błędów przeszłości, które co rusz na nowo popełniamy.

Zamiast działać, potrafimy jedynie mówić i snuć plany. Tymczasem konkretów brak, tak samo jak perspektyw. Jestem przekonany co do tego, że nasz futbol nie jest w kryzysie, ale on sam jest kryzysem. Kryzysem globalnym, strukturalnym i dobrowolnym. Opancerzonym przyczółkiem pełnym ludzi z przerostem ego, pozbawionych umiejętności zarządzania i przewidywania. Z punktu widzenia zwykłych przedsiębiorców, lepiej jest trzymać się od czegoś takiego z daleka."