Daniele Faggiano - były dyrektor sportowy Parmy, w wywiadzie dla Tv Parma, podzielił się swoimi przemyśleniami na temat startu sezonu, w wykonaniu Crocaitich.

Spodziewałeś się takiego startu sezonu, w wydaniu Parmy?

Nie wiem czy spodziewałem się takiego początku. W zeszłym sezonie, bardzo uważnie śledziłem poczynania Parmy, jako człowiek sympatyzujący z tym klubem i wiem, że na zespół spadała fala ostrej krytyki. Teraz trend jest odwrotny, takie jest już piękno i logika futbolu.

Skąd wynikają obecne sukcesy Parmy?

Według mnie fundamentalne znaczenie miało zatrzymanie Pecchii. To trener, który na każdym etapie swojej kariery, pokazywał, że potrafi uczyć piłki nożnej, swoich podopiecznych. Widzieliśmy to zarówno w Juventusie U-23, Hellasie, jak i Cremonese, a teraz oglądamy to też w Parmie. Co więcej, odnoszę wrażenie, że pod względem swojego warsztatu pracy, szkoleniowiec ten jeszcze bardziej się rozwinął. Poza tym, mówimy tu o jednym z najbardziej kulturalnych trenerów w Serie B, który jest wspierany przez niezwykle kompetentny sztab, w skład którego wchodzą chociażby Coppola, Porta czy Troianello. Pecchia jest w stanie, wydatnie wspierać rozwój swoich piłkarzy. We Włoszech często działamy pod wpływem impulsu, myślimy tylko o wyniku i nie uświadamiamy sobie prostego faktu, że sukces wymaga czasu oraz poświęceń. Pecchia otrzymał ten czas, zaś za jego sprawą wielu piłkarzy, których w Parmie, na pewnym etapie już skreślono, znacząco się rozwinęło. Mam tu na myśli chociażby Mana. Gdy Rumun przychodził, na Tardini, myślano, że jest on piłkarzem gotowym, a tak jednak nie było i przystosowanie do realiów Calcio zajęło mu sporo czasu. Coś podobnego oglądamy też, w nieco innej skali, w przypadku De Ketelare.

Jakie są Twoje obecne relacje z Parmą?

Nie tęsknię za Parmą, gdyż prawda jest taka, że pozostaje w stałym kontakcie z ludźmi, których tam poznałem. Jestem więc na bieżąco, ze wszystkim co się dzieje i czuję się tak, jakbym ciągle tu był. Prawda jest taka, że w futbolu, gdy idzie dobrze, każdy chce się wypowiadać, zaś w trakcie kryzysu chęci i odwaga, nagle gdzieś znikają. W ostatnich latach, klub był w ogniu wielkiej krytyki i być może brakowało kogoś, kto w odpowiedni sposób potrafiłby rozmawiać z kibicami, tak aby załagodzić spory oraz rozładować gęstą atmosferę. Sam Pecchia, z uwagi na swoją, wysoką kulturę osobistą, jest raczej cichym, aczkolwiek bardzo charyzmatycznym liderem. Być może, gdyby w otoczeniu drużyny znajdował się ktoś bardziej bezpośredni i agresywny, odbiór Parmy, byłby też nieco inny. Za czasów swojej pracy, często zdarzało mi się pełnić taką rolę. Nie bałem się bronić, nawet w sposób wulgarny, klubu oraz miasta, z którym się identyfikowałem.

Mówisz o identyfikacji z Parmą, dlaczego więc nie bywasz na Tardini?

To nie są tylko puste słowa i naprawdę wciąż czuję się związany z tym klubem. Nie przychodzę na stadion, tylko dlatego, że nie chcę, aby na bazie mojej obecności, na trybunach, wyciągano jakieś wnioski i tworzono różne plotki. Nie jest mi to do niczego potrzebne. Uważam, że mogę wykazywać zainteresowanie Parmą, na inny sposób.

Co jest siłą Parmy?

W zespole udało się wytworzyć bardzo dobrą atmosferę, a to zawsze pomaga w osiąganiu wielkich rezultatów. Widziałem obrazki, po spotkaniu z Cremonese, z udziałem Chichizoli, Ansaldiego i Esteveza, które potwierdzają, że jest to zdrowa i zgrana grupa.

Jacy piłkarzy Parmy robią na Tobie największe wrażenie?

Od dłuższego czasu obserwuję Mana i Mihailę, którzy od strony czysto technicznej mają niesamowity potencjał i uważam, że inwestycja w nich, w końcu zacznie się klubowi spłacać. Do tego w obecnej kadrze, jest przynajmniej kilku graczy, którzy już teraz, bez problemu poradziliby sobie w Serie A. Osobiście jestem wielkim fanem, bramkarskiego talentu Chichizoli i nie zmienia tego, jego błąd ze spotkania z Bari. To golkiper, który gra wraz z zespołem i daje mu wiele ciekawych, nowych możliwości. Wiem, że wielu moich kolegów po fachu obserwuję Parmę, zarówno z uwagi na grę, jak i poszczególnych piłkarzy, którzy są przymierzani do licznych zespołów. Na papierze, kadra Crociatich jest naprawdę bardzo silna. Nie wiem co poszło nie tak w poprzednich latach, jednak teraz Pecchia wyraźnie wie, w którym kierunku to ma zmierzać. Gdy wygrywasz wszystko staje się nagle proste, jednak fakty są takie, że mówimy o niemalże tym samym zespole, pod kątem personalnym, co rok temu.

Parma na nowo rozpaliła entuzjazm wśród kibiców.

W sporcie i piłce, jest czymś zupełnie normalnym, iż dobre wyniki rodzą wielki entuzjazm. Widzieliśmy to chociażby w Cremonie, gdzie przybyło ponad tysiąc kibiców Parmy. Ponowne zaszczepienie w tych ludziach, radości z oglądania tej drużyny, jest niczym transfer światowej klasy piłkarza, który może zrobić różnicę.