Statystyki i liczby, w odniesieniu do futbolu nie zawsze stanowią pełne odzwierciedlenie rzeczywistości, jednak bardzo często są one źródłem ciekawych materiałów do analizy, pozwalających spojrzeć na sprawę z innej perspektywy.

Tak też możemy uczynić w przypadku Parmy, aby spróbować wytłumaczyć fenomen jej niezwykle niestabilnej formy i braku ciągłości w osiąganych wynikach. By zobrazować problem, dwubiegunowości, z jakim często borykają się Crociati, możemy spojrzeć na rezultaty, jakie osiągają oni zarówno w pierwszych, jak i drugich połowach swoich spotkań.

Jak się okazuję, gdyby w Serie B, pod uwagę brane było tylko pierwsze 45 minut, Parma zajmowałaby obecnie drugie miejsce w tabeli, z dorobkiem 46 punktów (o 6 więcej niż obecnie). Crociati mieliby wówczas przewagę jednego oczka nad trzecim Frosinone oraz stratę dwóch punktów do lidera z Genoi. Jeśli jednak wzięlibyśmy pod uwagę tylko drugie odsłony spotkań, liczby przybrałyby już, dla ekipy Pecchii, bardzo brutalny charakter. Otóż w takim scenariuszu Parma zajmowałaby dopiero 13 pozycję, z 34 punktami w dorobku i przewagą ledwie trzech oczek na strefą play-out.

Na bazie tej, na pozór banalnej i prostej statystyki, możemy wyciągnąć pewne wnioski. Otóż Parma, w świetle tych liczb jawi się nam jako drużyna posiadająca olbrzymie problemy z utrzymanie odpowiedniego poziomu koncentracji wraz z postępem meczu, przy równoczesnym braku umiejętności zarządzania spotkaniem przez pełne 90 minut. To z kolei można sprowadzić do jednego, prostego i wyświechtanego stwierdzenia - mentalności zwycięzców, której ekipa Pecchii najwyraźniej wciąż u siebie nie wykształciła. Być może są to zbyt daleko idące wnioski, jednak chyba każdy kibic, tydzień w tydzień, śledzący poczynania zespołu, w tym sezonie byłby w stanie się pod tymi tezami podpisać.