Po ciężkiej kontuzji i operacji, do pełnej sprawności powraca Desiderio Garufo, pytanie tylko czy ma on jeszcze czego szukać w zespole Gialloblu?

Po raz ostatni na boisku Garufo pojawił się blisko 4 miesiące temu, podczas październikowego spotkania z Mantovą. W tym czasie w Parmie zdarzyło się naprawdę wiele włączywszy w to listopadową rewolucję i zmianę trenera jak i zimowe mercato. Nie trzeba być geniuszem by wiedzieć, iż te wydarzenia miały ogromny wpływ na kształt zespołu i jego wewnętrzną hierarchię.

Na starcie rozgrywek Garufo był niepodważalnym numerem jeden jeśli chodzi o obsadę prawej strony defensywy, jednak ten porządek rzeczy zdaję się być tak zamierzchły, że aż nierealny. Obecnie status pierwszego wyboru Roberdo D'Aversy dzierży, pozyskany w styczniu z Serie B, Simone Iacoponi, który w swoich pierwszych meczach dał się poznać jako zawodnik niezwykle pewny i solidny w defensywie. Jego zmiennikiem jest Pasquale Mazzocchi, który stanowi pewnego rodzaju eksperyment nowego trenera, jednak jak na razie jest to eksperyment całkiem udany i gwarantujący drużynie niezłe profity.

Znając możliwości Garufo i to co prezentował sobą w pierwszych spotkaniach sezonu, ciężko jest przypuszczać, by mógł on na tę chwilę zagrozić czy to Iacoponiemu czy to Mazzocchiemu. Swoim stylem gry Garufo przypomina nieco Iacoponiego, jednak ten góruje nad nim doświadczeniem z wyższych lig oraz meczowym rytmem, bowiem w tym sezonie nie opuścił on żadnego spotkania. Mazzocchi z kolei to zaś gracz o zupełnie innej charakterystyce, o zdecydowanie większym zacięciu ofensywnym i większej dynamice. Z punktu wadzenia zespołu, o czym dowiódł chociażby mecz z Pordenone, dobrze jest posiadać tego typu wariant na boku defensywy. Tak więc wydaję się, że jedyne na co teraz może liczyć Garufo to rywalizacja z Michele Messiną, który nawiasem mówiąc dawno nie podniósł się z ławki rezerwowych, o miano numeru 3...

Oczywiście istnieje opcja, że w związku z zaistniałą sytuacją, D'Aversa zdecyduje się na ponowne włączenie Mazzocchiego w poczet przedniej formacji, co stworzyłoby miejsce i okazje dla Garufo. Z drugiej jednak strony, warto sobie jednak zadać pytanie czy jest sens na siłę zmieniać coś co funkcjonuje całkiem sprawnie?