Luiugi Apolloni to żywa legenda Parmy, piłkarz będący rekordzistą pod względem ilości występów w zespole Gialloblu, który wraz z tym zespołem, w ciągu 12 sezonów spędzonych na Tardini, wywalczył 2 Puchary Włoch, Spuerpuchar Włoch, Puchar zdobywców Pucharów, Superpuchar Europy oraz 2 Puchary UEFA.

Nie będziemy się tu jednak skupiać na jego imponujących boiskowych osiągnięciach, a na trenerskim dorobku, gdyż jak dobrze wiemy to właśnie Apolloniemu przypadło w udziale, bardzo odpowiedzialne zadanie, poprowadzenia Parmy w rozgrywkach Serie D. Czy aby na pewno jest to właściwy człowiek na właściwym miejscu? 

Przygodę z trenerskim rzemiosłem Apolloni rozpoczął, w Modenie, w sezonie 06/07, gdzie sprawował rolę asystenta wpierw Bortolo Muttiego a następnie Daniele Zoratto. W połowie kampanii 08/09 klub z powodu niesatysfakcjonujących wyników postanowił pożegnać się z Zoratto, a prowadzenie zespołu przypadło właśnie Apolloniemu. Ten z powierzonego mu zadania wywiązał się całkiem dobrze, gdyż udało mu się utrzymać zespół w drugiej lidze i na koniec sezonu Modena uplasowała się na 14 miejscu. Władze zespołu z Emilia Romania, dały Apolloniemu kredyt zaufania i w sezonie 09/10 w dalszym ciągu to on zasiadał na ławce Modeny. Celem drużyny miała być tym razem walka o Serie A, jednak ponownie skończyło się na środku tabeli. w prawdzie klub ukończył rozgrywki na lepszej pozycji niż w zeszłym sezonie (13 miejsce), jednak uznano to za oczarowujący wynik w efekcie czego podziękowano Apolloniemu za współpracę.

Jeśli chodzi o bilans spotkań Apolloniego w roli szkoleniowca Modeny, to ogółem pełnił on tę rolę w 63 meczach. Zanotował 24 zwycięstwa, 17 remisów i 22 porażki. Jego średnia punktowa na mecz to 1,41.

Po zakończeniu przygody z Modeną, po Apolloniego sięgnęło, występujące wówczas w Serie B, Grosseto. Przygody z tym klubem szkoleniowiec nie zaliczy jednak do udanych, gdyż trwała ona zaledwie 88 dni. W pierwszych 6 spotkaniach sezonu Apolloni zanotował 1 zwycięstwo, 2 remisy i 3 porażki, przez co dość szybko pożegnał się z klubem.

Następnie przez blisko rok Apolloni pozostawał bez pracy. W końcu w kwietniu 2012 roku, powierzona została mu praca w AS Gubbio, które broniło się przed spadkiem w Serie B. W klubie tym liczono, iż podobnie jak to miało miejsce kilka sezonów wcześniej w Modenie, również teraz Apolloni dokona cudu i uratuję drugoligowy byt. Tak się jednak niestety nie stało. W 9 ostatnich spotkaniach sezonu, na które zatrudniony został Apolloni, drużyna doznała, aż 6 porażek przy 2 remisach i jednym zwycięstwie co ostatecznie przesądziło o jej spadku do Lega Pro.

Po kolejnym niepowodzeniu w roli trenera w drugoligowym zespole, bo tak należy traktować okres pracy w Gubbio, Apolloni postanowił spróbować swoich sił w niższej kategorii. Pod koniec grudnia 2012, na horyzoncie pojawiła się oferta od klubu, w którym wcześniej Apolloni miał okazję występować - Reggiany. Tu jednak znowu szkoleniowiec furory nie zrobił i popracował jedynie do marca. Bilans 6 porażek, 1 remis, 2 zwycięstwa mówi chyba sam za siebie.   

Tym samym Apolloni do swojego trenerskiego CV dołożył kolejne rozczarowujące doświadczenie z włoską piłką, po którym to postanowił zmienić klimat. W czerwcu 2012 roku przeniósł się do Słowenii, do zespołu ND Gorica.

Pierwszy sezon w Słowenii upłynął Apolloniemu dość przyzwoicie, gdyż wywalczył z drużyną z Nova Gorica 6 miejsce w lidze. W lecie 2013 roku klub rozpoczął współpracę z Parmą, w wyniku czego jego szeregi zasiliło wielu piłkarzy Gialloblu w tym Coda, Lapadula czy Gigli. W dużej mierze dzięki wykorzystaniu tego zaciągu, Apolloni, w sezonie 13/14 sięgnął po swoje pierwsze i jak dotąd jedyne, trofeum w trenerskiej karierze - Puchar Słowenii, który otworzył ND Gorica możliwość gry w Lidze Europy. W rozgrywkach ligowych też było nie najgorzej, gdyż klub uplasował się na 4 pozycji.

Swoich pierwszych spotkań w roli trenera, na arenie międzynarodowej, Apolloni nie będzie wspominać zbyt dobrze, gdyż w drugiej rundzie kwalifikacji Ligi Europy, jego Gorica odpadła z norweskim Molde, przegrywając na wyjeździe 4:1 i remisując u siebie 1:1. Jakby tego było mało klub popadł w wielkie tarapaty finansowe, które po części były wynikiem współpracy z Parmą, w związku z czym musiał on radykalnie ograniczyć wydatki na kadrę trenerską i piłkarzy. ND Gorica nie było stać na dalsze zatrudnianie trenera z zagranicy, przez co na początku października 2014 kontrakt Apolloniego został rozwiązany za porozumieniem stron.

Okres szkolenia ND Gorica, to zdecydowanie najjaśniejszy punkt w trenerskim CV Apolloniego. Drużynę ze Słowenii łącznie prowadził on w 55 spotkaniach, zanotował wraz z nią 24 zwycięstwa, 14 remisów i 17 porażek, a średnia ligowych punktów na spotkanie to 1,56.

Patrząc na dotychczasowy przebieg kariery Apolloniego, warto wspomnieć, również iż jest to trener, który bardzo lubi rotować składem i korzystać ze wszystkich zasobów posiadanej kadry. Przykładem może być tu chociażby wspominana wyżej ND Gorica, gdzie w trakcie nieco ponad 2 lat pracy skorzystał on łącznie z usług 58 piłkarzy.

Od czasu rozstania się z ND Gorica, Apolloni nie trenował żadnego klubu. Na początku czerwca tego roku związał się z, występującym w Serie D, Lentigione, jednak z uwagi na nagłą propozycję ze strony Parmy, umowę rozwiązał i przeniósł się do Gialloblu. Jak sam niedawno stwierdzi wyboru Parmy dokonało za niego serce.

Trenerska kariera Apolloniego na pewno nie powala na kolana. Szkoleniowiec ten miał swoje dobre momenty, jednak na chwilę obecną zdecydowanie przeważają u niedobrego wpadki. To jak zespół Parmy będzie się prezentować pod jego komendą jest jedną wielką niewiadomą, jednak wydaję się, że doświadczenie zdobyte przez niego zagranicą oraz w rozgrywkach Serie B, może być wystarczające by osiągnąć sukces w rozgrywkach Serie D. Jedno jest jednak pewne - Apolloni to człowiek w 100% oddany Parmie, który w swoją pracę będzie wkładać całe serce. Jakie to przyniesie efekty? Przekonamy się już wkrótce...