We Włoszech od lat funkcjonuje przekonanie, że pewne utrzymanie w Serie A gwarantuje osiągnięcie 40 punktów. To o tej mitycznej granicy, często i gęsto wypowiadają się tak trenerzy, jak i zawodnicy klubów zaangażowanych w walkę o ligowy byt. Ale ile tak właściwie jest w tym prawdy?

Jeśli spojrzymy na ostatnie 12 sezonów, zobaczymy iż twierdzenie, o konieczności dobicia do 40 punktów, nie jest wcale zgodne z rzeczywistością, zaś granica utrzymania statusu pierwszoligowego zespołu, leży nieco bliżej. Żeby nie być gołosłownym, w ciągu, wspominanych, ostatnich 12 sezonów, próg bezpieczeństwa we włoskiej elicie, nigdy nie dobił do 40 punktów. Na bazie tej próbki, możemy wysnuć wniosek, że w obecnych realiach Calcio, progiem pozwalającym uniknąć degradacji jest liczba 36-38 punktów. Po raz ostatni, sytuacja, w której drużyna tuż nad strefą spadkową, utrzymała się z dorobkiem ponad 40 punktów, zdarzyła się w kampanii 2011/2012, kiedy to z ligi z 36 punktami spadło Lecce, zaś pierwszym uratowanym, z 43 oczkami było Palermo.

Analiza ostatnich sezonów, pokazuje jednak, iż różnica między zespołami bezpiecznymi, a spadkowiczami, często się zaciera. Na przykład, w rozgrywkach 2022/2023, Hellas utrzymał się w lidze mając na koncie zaledwie 31 punktów (dzięki wygranemu barażowi), podczas gry w sezonie 2019/2020, Genoa uratowała się mając 39 punktów, czyli o jeden więcej niż spadające wówczas Lecce.

Mimo wszystko możemy stwierdzić, że minęły już czasy, w których do utrzymania się w Serie A, potrzebne było 40 punktów. Co więcej, zanosi się na to, że trwające rozgrywki, tylko utrzymają tę tendencję. Podczas gdy jedni uważają to, za dowód potwierdzający spadek jakości włoskiej ekstraklasy, dla innych jest to atut, świadczący o coraz bardziej otwartych i emocjonujących do ostatniej kolejki, mistrzostwach. Niższy próg wygranej, daje wielu zespołom nadzieje na osiągnięcie celu, nawet na bardzo zaawansowanym etapie zmagań, a to czyni rywalizację bardziej zaciętą i wyrównaną.