Wśród licznych problemów, z jakimi mierzy się Carlos Cuesta w swoim pierwszym doświadczeniu w roli głównego trenera, jednym z poważniejszych wydaje się zarządzanie składem.

Na początku sezonu Parma jawi się jako drużyna pozbawiona zarówno wypracowanych schematów, jak i realnych alternatyw. Może to wynikać zarówno z ograniczonej jakości kadry, jak i ze skłonności hiszpańskiego szkoleniowca do opierania gry na wąskiej grupie zawodników. Ten drugi czynnik zdają się potwierdzać statystyki, bowiem po sześciu ligowych kolejkach Parma jest zespołem, w którym wystąpiła najmniejsza liczba piłkarzy w całej Serie A. Do tej pory Cuesta zdecydował się dać szansę gry jedynie dziewiętnastu zawodnikom.

Takie przywiązanie do nazwisk może, choć nie musi, stanowić problemu - co w poprzednim sezonie udowodnił choćby Cristian Chivu, również bazujący na niewielkiej liczbie graczy. Niemniej jednak, biorąc pod uwagę, że podstawowy plan Cuesty na prowadzenie gry rzadko kiedy przynosi efekty (a właściwie - nie przynosi ich wcale), większa otwartość na eksperymenty i poszukiwanie nowych rozwiązań wydaje się jak najbardziej wskazana.