Na łamach swojej oficjalnej strony internetowej Parma opublikowała drugi odcinek, cyklu specjalnych wywiadów ze zawodnikami. Tym razem w roli głównej wystąpił Andreas Cornelius.

Jakie dostrzegasz różnicę między ligą duńską, a włoską?

Przede wszystkim różnica polega na jakości, Włochy mają jej po prostu więcej i to pod każdym względem. Serie A jest też zdecydowanie bardziej techniczna niż liga duńska, gdzie sporą rolę odgrywa przygotowanie fizyczne i gra siłowa. Nawet jeśli klubu duńskie są bardzo dobrze zorganizowane i dobrze przygotowane fizycznie, nie mają jednak co konkurować z poziomem technicznym we Włoszech. To dwa zupełnie różne światy.

A co z ligą Angielską?

W Anglii tempo rozgrywania meczu jest wyższe niż we Włoszech, za to z drugiej strony o wiele mniejszą wagę przywiązuje się do kwestii taktycznych.

W meczu Parmy z Genoą zdobyłeś swojego pierwszego hattricka w profesjonalnej karierze.

Nigdy nie zapomnę tamtego spotkania. Przysporzyło mi ono niezwykłych emocji. Był to dla mnie wielki wieczór chwały, jednak cała drużyna rozegrała znakomite zawody. Cieszę się, że mogłem wziąć w tym meczu udział.

W tym meczu miałeś na trybunach specjalnych gości.

To prawda, na Tardini byli obecni moi dziadkowie, którzy po raz pierwszy mieli okazję zobaczyć mnie na żywo. Cieszę się, że wybrali akurat ten mecz oraz z tego, że po wszystkim mogłem im zadedykować mojego hattricka.

Jak wyglądają Twoje relacje z resztą rodziny?

Życie na odległość nie jest łatwe, jednak od zawsze mam bardzo dobre relacje z moją rodziną i z całych sił staram się je pielęgnować. Jesteśmy w stałym kontakcie i często ze sobą rozmawiamy. Z czysto osobistego punktu widzenia, ich wsparcie jest dla mnie bardzo ważne.

Jak idzie nauka włoskiego? Czy do końca sezonu dasz radę udzielić wywiadu w naszym języku?

Tak, myślę że będę w stanie to zrobić. Moja nauka przebiega dobrze, już teraz jestem w stanie w prosty sposób komunikować się ze swoimi kolegami z zespołu. Brakuje mi jednak jeszcze obycia i pewności siebie w posługiwaniu się włoskim, ale to przyjdzie z czasem.

Jak podoba Ci się Parma jako miasto?

Naprawdę bardzo je lubię. To piękne i spokojne miejsce, idealne do życia. Ludzie są tu przemili i bardzo otwarci. Mając wolny czas lubię chodzić na spacery po mieście.

Jaka była najpiękniejsza bramka, którą zdobyłeś?

Mój najpiękniejszy gol...Naprawdę nie pamiętam...Nie prowadzę takich zestawień. W swojej karierze zdobyłem wiele bramek i z każdej cieszę się tak samo. Jestem zadowolony, że mogę robić to co potrafię w celu wspomagania zespołu.

Istnieje przekonanie, że potrafisz strzelać tylko głową lub z bliskiej odległości.

Cóż wynika to z mojej piłkarskiej charakterystyki. Ze swoimi warunkami fizycznymi najlepiej czuję się w polu karnym gdzie potrafię zrobić z nich użytek. Mimo to jestem w stanie zdobywać też inne gole. Pamiętam, iż grając jeszcze w Kopenhadze, zdobyłem bramkę wcześniej przedryblowując czterech obrońców. Był to wyjątkowy jak na mnie gol i nie wiem czy będę kiedyś w stanie to powtórzyć. Myślę nawet, że ta bramka mogłaby być odpowiedzią na poprzednie pytanie.

Jakiej muzyki słuchasz?

Lubię stare klasyki, jednak nie mam nic przeciwko poznawaniu czegoś nowego. Lubie piosenki z tekstami, które łatwo zapadają w pamięć, tak by później można je było odśpiewać.

Dlaczego wybrałeś numer 11?

Wybrałem ten numer, bowiem za każdym razem, gdy miałem okazję zakładać go w mojej karierze szło mi coraz lepiej (śmiech). Nie zawsze jednak grałem z tym numerem. Nie jestem osobą przesądną, nie przywiązuje wagi do takich spraw...i nie zamierzam tego zmieniać.