Po meczu z Lumezzane, kilka ciepłych słów należałoby powiedzieć w kierunku Marijana Corica, który w końcu zagrał bardzo przyzwoite spotkanie.

Rola drugiego bramkarza jest delikatna i nieco niewdzięczna, jednak Coric, dobrze wywiązał się z obowiązku zastąpienia Kristapsa Zommersa, przebywającego na zgrupowaniu reprezentacji. Po prawdzie, ze względu na nastawienie rywala oraz dobrą organizację gry w defensywie Gialloblu, Chorwat nie miał zbyt wiele pracy, jednak kiedy już musiał interweniować robił to w sposób bardzo dobry, mowa tu chociażby o sytuacji z pierwszej połowy, kiedy to zatrzymał szarżującego, sam na sam, napastnika gości. Poza tym Coric był pewny w swoich interwencjach na przedpolu, dobrze dyrygował obroną oraz kiedy trzeba było sprytnie opóźniał grę.

W zasadzie jedyną rzeczą, do której u Corica w spotkaniu z Lumezzane, można się przyczepić, była gra nogami. Wznowienia Chorwata niekiedy były niedokładne, a momentami gdy pod lekką presją przyszło mu wybijać piłkę, zachowywał się nieco "elektrycznie" (aczkolwiek należałoby tu dodać, że obrońcy nie zawsze grali mu dogodne piłki) . Nie umniejsza to jednak w niczym faktu, iż Coric zagrał solidne spotkanie.

W porównaniu, do chociażby, letnich sparingów, w grze Corica widać spory postęp i jest to niewątpliwie spowodowane pracą pod okiem Ermesa Fulgoniego. Kto wie być może Chorwat, już wkrótce będzie mógł na poważnie rywalizować z Zommersem o miano numeru 1.