Antonio Cordon, który z ramienia Desport nadzoruje funkcjonowanie tak zwanej Hope Group (grupy klubów należących do chińskiej spółki), udzielił wywiadu dla Gazzetta di Parma, w którym odniósł się do ogólnego zamysłu projektu chińczyków oraz roli Gialloblu w tym przedsięwzięciu.

Co pomyślałeś sobie gdy Desport przedstawiło Ci swój projekt?

Od samego początku byłem nim zafascynowany. To globalne przedsięwzięcie opierające się na synergii i zrównoważonym rozwoju klubów, operujących w różnej rzeczywistości. Traktuje to jako wielkie wyzwanie, zarówno pod kątem sportowym, jak i finansowym.

W jaki sposób urzeczywistnić ma się ta synergia pomiędzy klubami?

Nie chodzi tu tylko i wyłącznie o wymianę zawodnikami, co mogłoby być pierwszym skojarzeniem. Powiedziałbym nawet że jest to aspekt marginalny. Tym na co stawiamy największy nacisk jest wymiana informacji i wspólne działanie w zakresie scoutingu czy też szkolenia młodzieży. Opracowujemy specjalną platformę, w ramach której kluby będą mogły współpracować i korzystać z wspólnych zasobów, których zdobycie byłoby niemożliwe w pojedynkę.

Projekt projektem, jednak piłka nożna opiera się na wynikach, jak mają się one do funkcjonowania całej grupy?

Oczywiście wyniki sportowe będą już wypadkową dogłębnej pracy wykonanej w poszczególnych klubach, które zachowują pewną autonomię. Naszym zadaniem jest stworzenie łańcucha powiązań między drużynami oraz wsparcie techniczne. Zależy nam na tym, by było to samofinansujące się przedsięwzięcie co, wedle naszych szacunków jest jak najbardziej osiągalne. Docelowo działalność wszystkich naszych zespołów miałaby opierać się na modelowej pracy z młodzieżą, a to z kolei stanowiłoby zabezpieczenie przyszłości i konkretnych wyników sportowych.

W zeszłym sezonie mimo licznych trudności w Parmie, przyznano kredyt zaufania trenerowi D'Aversie. Czy była to ciężka decyzja do podjęcia?

Mogę powiedzieć, że ani ja, ani też Daniele Faggiano odpowiedzialny za projekt techniczny Parmy, nie mieliśmy żadnych wątpliwości co do tego, że pan D'Aversa jest odpowiednim człowiekiem na odpowiednim miejscu. Jego pozycja praktycznie w ogóle nie była zagrożona, zwłaszcza z uwagi na fakt, iż naszym celem sezonowym nie był bezpośredni awans, a dostanie się do fazy play-off. Zespół wspiął się jednak na wyżyny swoich możliwości i wywalczył trzeci z rzędu awans, co było nad spodziewanie dobrym rezultatem. Nie mam wątpliwości co do tego, że sporo pomogła w tym decyzja o zatrzymaniu D'Aversy, która dała drużynie pewność siebie.

Czy w najbliższym okresie przewidywane są zakupy nowych klubów, które zostałyby włączone do Hope Group? Jakie są kryteria wyboru?

Być może w najbliższej przyszłości nowi członkowie zasilą nasza grupę. W tej chwili nie chcę i nie bardzo mogę rozmawiać na ten temat. Co do samego kryterium wyboru, to nie liczy się dla nas przeszłość klubów, zaś profesjonalizm z jakim działają oraz ich spójna wewnętrzna organizacja, które ułatwiają włączenie ich w poczet naszego "mechanizmu".

Jak kluczowe dla funkcjonowania całej grupy jest utrzymanie Parmy w Serie A?

Naszym priorytetem jest to, aby Parma pozostała zdrowym klubem, z jasnym finansowaniem oraz solidnym zapleczem w postaci dobrze rozwiniętego sektora młodzieżowego. Jasne jest to, że będzie temu sprzyjać utrzymanie w Serie A i dołożymy wszelkich starań by stało się ono realne.

Prezydent Lizhang jeszcze nie zobaczył meczu Parmy w Serie A, co jest trochę dziwne, zwłaszcza dla kibiców.

Kibice mogą być pewni co do tego, że pan Lizhang jak najbardziej poważnie traktuje Parmę i bardzo zależy mu na jej losie. Aktualnie jednak pochłaniają go sprawy związane z prawami telewizyjnymi, które są głównym przedmiotem działalności jego firmy. Mogę jednak zapewnić, iż w Chinach śledzi on każdy mecz z udziałem zespołu D'Aversy, jest on też w stałym kontakcie z kierownictwem klubu. Wkrótce też pojawi się osobiście na którymś ze spotkań.

Jaki jest główny cel Hope Group?

Tak jak już mówiłem wcześniej, marzeniem jest to aby kluby wewnątrz naszej grupy były finansowo zrównoważone i zdolne do wzrostu sportowego opartego na konsekwentnym szkoleniu młodzieży. Chcemy też by wytworzyło się wśród nich pewnego rodzaju poczucie przynależności.