Francesco Corapi w pożegnalnym wywiadzie dla ParmaToday.it, w emocjonalny sposób wypowiedział się na temat swojej, trwającej 2,5 roku, przygody z zespołem Gialloblu.

Jakie było Twoje pożegnanie z Parmą?

Bardzo trudne, na samą myśl o tym, iż miałem pożegnać się z moimi kolegami, z którymi przeżyłem tyle pięknych chwil, miałem łzy w oczach. Ciężko było również pogodzić się z myślą o opuszczeniu tego klubu, w którym występowałem przez dwa i pół roku i przeżyłem tak wiele emocji, będących wręcz nie do opisania.

Mimo wszystko Twoje pożegnanie było nieco spodziewane...

Nie ma tego co ukrywać i mówić, że było inaczej. Od samego początku sezonu czułem, że ten moment jest coraz bliżej. Do samego końca jak tylko mogłem wspomagałem zespół i zawsze dawałem z siebie 100%, jednak byłem świadomy tego, że mój czas w Parmie przeminął i pora odejść.

Czy masz swoje ulubione zdjęcie z czasów pobytu w Parmie, które mógłbyś zawiesić w swojej szafce w Trapani?

Moim ulubionym zdjęciem jest to gdy klęczę na kolanach podczas serii rzutów karnych z Pordenone. Był to niesamowity moment wszyscy byliśmy zjednoczeni i pogrążeni w modlitwie. Później Frattali obronił karnego De Agostino, a Alessandro trafił swoją "11" doprowadzając wszystkich do euforii radości.

Dlaczego stałeś się idolem kibiców Parmy?

Naprawdę nie wiem dlaczego, jednak jestem z tego powodu bardzo dumny, a zarazem jest mi przykro, że muszę odejść. Być może byłem bardzo lubiany przez fanów z powodu mojego sytlu bycia, pokory, uśmiechu i determinacji. Zawsze starałem się być bardzo pozytywną osobą, cieszyć się futbolem i traktować go jako zabawę.

Jak układała się Twoja współpraca z trenerem D'Aversą?

Bardzo dobrze. Nasze relacje były dokładnie takie jakie powinny być na linii trener zawodnik. Z panem D'Aversą pożegnałem się w środę popołudniu, wymieniliśmy uprzejmości i życzyliśmy sobie powodzenia w dalszej części sezonu.

Możesz wrócić do Parmy po zakończeniu kariery?

Na razie nie myślę o zakończeniu karierę. Wciąż jest we mnie dużo chęci i motywacji, a gra w piłkę sprawia mi wiele radości. Gdy nadejdzie odpowiedni czas zastanowię się nad swoją przyszłością. Wiem, że zostawiłem tu wielu ludzi, którzy darzą mnie wielkim szacunkiem i przez długie lata będą mnie mieć w pamięci. Chęć powrotu do tego typu miejsc jest chyba rzeczą oczywistą.

Twoje odejście z klubu wywołało wielkie poruszenie w mediach społecznościowych.

Widziałem i w miarę możliwości starałem się odpisywać na wszystkie wiadomości jakie otrzymałem. To było coś naprawdę niesamowitego, czuć wsparcie ze strony tych wszystkich ludzi. Jestem dumny, że mogłem reprezentować barwy ich klubu i swoją grą sprawiać im radość

Co dała Ci przygoda w Parmie?

Czas spędzony tutaj był piękniejszym doświadczeniem niż wszystkie pozostałe wydarzenia z mojej dotychczasowej kariery. Było to dwa i pół roku niesamowitych emocji, prawdziwej jazdy bez trzymanki po przez Serie D, którą skończyliśmy bez porażki po ciężkie Lega Pro, wygrane derby z Reggianą i finał play-off we Florencji, który doprowadził nas do Serie B. To była piękna bajka i zawsze będę miał te wspomnienia w sercu, tak samo jak Parmę i jej kibiców. Pokochałem ten klub tak samo fani pokochali mnie. Traktuję Parmę jak mój drugi dom i życzę moim kolegom wszystkiego najlepszego oraz jak najszybszego awansu do Serie A.