W pierwszych kolejkach sezonu, w zasadzie bez większych kłopotów mogliśmy wytypować podstawowy skład Parmy. Na większości pozycji, w tym momencie, hierarchia zdaje się być jasna, jednak ciekawie wygląda kwestia obsady prawego boku obrony.

Można wręcz zaryzykować stwierdzenie, że obecnie to właśnie prawa obrona jest pozycją, na której panuje najbardziej zacięta rywalizacja, którą de facto stworzył sam trener Pecchia. Dylemat szkoleniowca, w tym wypadku, sprowadza się do wyboru pomiędzy Woyo Coulibalym, a Enrico Del Prato, który jeszcze przed startem sezonu wydawał się postacią absolutnie kluczową oraz nie do ruszenia.

W praktyce jest to walka pomiędzy fizycznością, dynamiką i nieprzewidywalnością, gwarantowaną przez Coulibaly'ego, a stabilnością, pewnością i solidnością w defensywie, które zapewnia Del Prato. Pecchia ma tu więc o czym myśleć i pomimo tego, iż generalnie rzecz ujmując Coulibaly, zebrał bardzo słabe recenzje za swój ostatni występ przeciwko Genoi, to nic nie jest tu zdefiniowane. Wręcz przeciwnnie, możemy się spodziewać, że w dalszej części sezonu, to kto z tej dwójki przystąpi do meczu, będzie ściśle uzależnione od charakterystyki rywala i tego jak akcenty w meczu będzie chciał rozłożyć sam trener. Skąd takie przypuszczenie? Jest ono również bazowane na spotkaniu z Genoą, gdzie zmiennikiem Coulibaly'ego nie był Del Prato, a gwarantujący podobne podejście do gry i ukierunkowanie na ofensywę Ansaldi. To tylko podkreśla, że pirwotny wybór Francuza, był w 100% podyktowany względami taktycznymi.

Co równie ciekawe, wkrótce podobne dylematy mogą czekać Pecchię, także w odniesieniu do lewej strony obrony, gdzie póki co niepodważalną pozycję ma Jayden Oosterwolde, jednak wraz z dojściem do pełni sprawności Cristiana Ansaldiego, ten status może ulec pewnej zmianie.