Zakończony bezbramkowym remisem niedzielny mecz przeciwko Genoi był trzecim z rzędu spotkaniem Parmy bez porażki. Co prawda pod względem ofensywy Crociati ponownie napotkali wiele problemów, jednak z drugiej strony po raz siódmy w tym sezonie zdołali zachować czyste konto.

Doskonała gra Corviego oraz całej defensywy zapewniła podopiecznym Carlosa Cuesty punkt niezwykle istotny w kontekście walki o utrzymanie w Serie A. Urodzony w Parmie bramkarz nie był jednak jedynym architektem tego sukcesu - wypada również wspomnieć o znakomitym występie Alessandro Circatiego. Środkowy obrońca przez 90 minut dominował nad rywalami, skutecznie udaremniając ataki napastników Genoi i neutralizując zagrożenia ze strony Colombo oraz Vitinhy. Był to występ potwierdzający wyraźny rozwój Australijczyka w ostatnich miesiącach - nie tylko w grze defensywnej, lecz także pod względem przywództwa i charyzmy.

Poważna kontuzja kolana, odniesiona na początku zeszłej kampanii, nieco zahamowała rozwój urodzonego w 2003 roku defensora, jednak mimo to jego powrót okazał się dla Crociatich niezwykle istotny. Circati wrócił do regularnej gry w końcówce poprzedniego sezonu, dając drużynie bezpieczeństwo w meczach z Napoli i Atalantą. W trwających rozgrywkach ma już niepodważalne miejsce w podstawowym składzie, odgrywając ważną rolę w zespole Cuesty. Jedynie kontuzja stawu skokowego utrudniła mu tegoroczne występy, zmuszając do kilkutygodniowej przerwy. Jego absencja była bardzo odczuwalna i choć Troilo prezentował obiecujące przebłyski, trener natychmiast po odzyskaniu przez Circatiego pełnej sprawności ponownie wkomponował go do wyjściowej jedenastki. Zaufanie szkoleniowca zostało obficie nagrodzone, zwłaszcza w niedzielnym spotkaniu z Genoą.

Statystyki zebrane przez portal Sofascore mówią same za siebie: pięć interwencji defensywnych, pięć odzyskanych piłek, dwanaście wygranych pojedynków, osiem celnych długich podań na dziewięć prób oraz 60 skutecznych podań na 67. Krótko mówiąc, gdy nie dokuczają mu problemy zdrowotne, Circati imponuje regularnością i niezawodnością, szczególnie w grze powietrznej oraz w przewidywaniu ruchów rywali. Jego udział w budowaniu akcji - obszar, który przez lata uchodził za słabszy element - systematycznie się poprawia i nie powinien być lekceważony. Można mieć nadzieję, że to dopiero początek, a wykładniczy wzrost formy Australijczyka utrzyma się w kolejnych spotkaniach.