Przebywający obecnie na mistrzostwach świata i mający już za sobą debiut w tym turnieju Alessandro Circati udzielił wywiadu Gazzetta dello Sport, w którym poruszył wiele tematów, w tym kwestię wyboru reprezentacji Australii.

Jakie macie plany na mundial?

Chcemy rywalizować. Wszystko może się zdarzyć. Naszą siłą jest to, że tworzymy grupę ludzi o splecionych historiach i kulturach pochodzących z różnych zakątków świata. Około 50 procent zawodników w kadrze urodziło się poza Australią.

Jak to się stało, że wybrałeś Australię?

Swój pierwszy mecz między państwowy rozegrałem w reprezentacji Włoch U-20. Był rok 2022. Powiedziałem wtedy rodzicom, że czuję, iż nie jestem we właściwym miejscu. Nie była to wina kolegów z drużyny ani trenera, ale coś we mnie domagało się zmiany. Urodziłem się we Włoszech, w Fidenzy, jednak zawsze czułem się Australijczykiem. Tata powiedział, żebym słuchał serca, i tak też zrobiłem.

Jakie jest Twoje pierwsze skojarzenie lub wspomnienie związane z mistrzostwami świata?

Yyy… Fabio Cannavaro.

A Viduka? Cahill?

Oczywiście, nie pamiętam mistrzostw świata w 2006 roku, bo miałem wtedy zaledwie trzy lata. Jakiś czas później Fabio przyjechał jednak do naszego domu w Perth na wydarzenie związane ze świętowaniem zdobycia mistrzostwa świata. Moi rodzice, oboje Włosi i wielcy fani futbolu, mieli zdjęcie przedstawiające go z pucharem wzniesionym po finale w Berlinie. Spotkaliśmy się z nim, a on złożył na fotografii autograf.

Urodziłeś się w Fidenzy, około 30 kilometrów od Parmy, jednak Twoja droga do zespołu Crociatich była znacznie dłuższa. Jak tam trafiłeś?

Gdyby nie Brexit i pandemia COVID-19, być może dziś grałbym dla Leicester. Wszystko było już praktycznie dopięte, ale miałem wtedy 17 lat. Zgodnie z nowymi przepisami nie mogłem podpisać kontraktu jako osoba niepełnoletnia. Spędziłem tam prawie dwa miesiące, krążąc po Europie, a potem wróciłem do Włoch, do Fidenzy, żeby odwiedzić dziadków. Dwa tygodnie później miałem wrócić do Australii, ale nie chciałem siedzieć bezczynnie w domu, więc mój tata zadzwonił do Parmy i zapytał, czy mógłbym przez kilka dni trenować z ich zespołem młodzieżowym. Później wszystko potoczyło się już bardzo szybko.

To przeznaczenie, nie sądzisz?

W pewnym sensie tak, ale wierzę również w ciężką pracę i poświęcenie. Oczywiście, gdybym nie wrócił wtedy do Fidenzy, być może nie byłoby mnie dziś w tym miejscu.

Źródło:
R. Civa, Circati: "Sono nato in Italia, ma mi sono sempre sentito australiano.", ParmaLive.com, https://parmalive.com/ultim-ora/circati-sono-nato-italia-sentito-australiano-250715, [dostęp: 14.06.2026].