Cristian Chivu udzielił wywiadu, dla Corriere dello Sport, w którym wypowiedział się na temat zakończonego sezonu, a także plotek łączących go z Ajaxem.

Czy to prawda, że pytał o Ciebie Ajax?

Nic takiego ostatnio nie słyszałem i nikt się ze mną w tej sprawie nie kontaktował. Prawdą jest jednak, że zeszłego lata zaproponowali mi, żeby został zastępcą ich nowego trenera.

Czy zastanawiałeś się dlaczego Cherubini wygrał Ciebie, czyli absolutnego nowicjusza, w momencie gdy bezpieczeństwo Parmy, w Serie A, było zagrożone?

O to musicie się jego zapytać. Być może dlatego, że jestem ambitny i pełen entuzjazmu, być może dlatego, że długo pracowałem z młodymi piłkarzami. Kiedy coś zmienisz w strategii funkcjonowania zespołu, zawsze podejmujesz ryzyko i nikt nie może dać ci gwarancji rezultatów. Tyczy się to tak trenera młodego, jak i doświadczonego. W Parmie zawsze czułem, że jestem częścią długoterminowego projektu. Przynajmniej dali mi wiarę, że tak jest i że ewentualny spadek, nie doprowadzi do mojego zwolnienia.

Motywacja, ambicja, punktualność. Czy tymi trzema słowami można Cię podsumować?

Mam nadzieję, że jest tego trochę więcej. Ideałem byłoby połączenie motywacji, ambicji, taktyki, strategii, wrażliwości... Kiedy przybyłem do Parmy, poświęciłem dużo czasu, zarówno jednostkom, jak i całej grupie, próbując przekonać chłopaków, że aby odnieść sukces, muszą wziąć na siebie indywidualną odpowiedzialność, za cały kolektyw. Ambicje są ważne, trzeba sobie postawić cel, aby uniknąć rutyny i uciec od przeciętności. Rutyna prowadzi do porażki. W Interze udawało nam się wygrywać w każdych warunkach dzięki osobowości, wiedzy, mentalności i odpowiedzialności.

Inter i Juventus, czy to dwa mecze, którymi można scharakteryzować drogę Parmy do utrzymania?

Z Interem wykazaliśmy się wielką odpornością psychiczną i mimo klasy rywala, oraz tego, że przegrywaliśmy dwoma bramkami, nie załamaliśmy się. Miałem okazję grać w świetnych drużynach, zaangażowanych w walkę na wielu frontach i wiem, że niebezpieczeństwem jest spadek koncentracji. Kiedy to wchodzi w grę, trudno jest powrócić do pierwotnego stanu. Przeciwko Interowi, zdobywając gola na 2:1, wykorzystaliśmy tą zależność.

A z Juve?

Z Juventusem było inaczej. Byliśmy nastawieni na grę w poniedziałek wieczorem, jednak śmierć papieża zmusiła nas do zmiany planów. Początkowo zaczęliśmy planować mecz z Lazio, który miał się odbyć w sobotę, jednak dwa dni później wróciliśmy na boisko, by stawić czoła Juventusowi. Szczerze powiedziawszy, byłem tym trochę skołowany i nie wiedziałem już, jak się zachować. Postanowiliśmy, ze sztabem, że wykonamy tylko lekki trening, przed meczem, a po 10 minutach gry mieliśmy dwóch kontuzjowanych piłkarzy... Na szczęście rezerwowi poradzili sobie bardzo dobrze i byliśmy w stanie utrzymać, zdobyte prowadzenie do samego końca. Mogę się jednak przyznać, że gdy widziałem, że Yildiz i Conceicao wchodzą w drugiej połowie na boisko, pomyślałem sobie, że może być ciężko zdobyć te 3 punkty.