Ciąg dalszy obszernego wywiadu Federico Cherubiniego dla portalu Calcio e Finanza. Tym razem CEO Parmy poruszył tematy związane z budżetem, strategią komercyjną, akademią oraz renowacją stadionu.

Parma dobrze zakończyła 2025 rok, co znajduje odzwierciedlenie w sprawozdaniu finansowym.

Oczywiste jest, że dobre wyniki finansowe — zarówno te obecne, jak i te, które mamy nadzieję zobaczyć w przyszłym roku — są napędzane przez rynek transferowy. Jestem bardzo dumny, że praca całego zespołu przyczyniła się do poprawy przychodów oraz optymalizacji kosztów operacyjnych. To prawda, że osiągnęliśmy znaczące wpływy ze sprzedaży zawodników, ale gdyby tak się nie stało, wzrost kosztów bieżących miałby zupełnie inny wpływ na sytuację finansową. Tymczasem udało nam się obniżyć koszty i zwiększyć przychody operacyjne, co pokazuje, że zwracamy uwagę na każdy aspekt funkcjonowania klubu.

Jak trudno będzie utrzymać zrównoważony budżet w 2026 roku?

Zobaczymy, co wydarzy się latem. Aby zbliżyć się do tegorocznych wyników, istotnym elementem ponownie będzie handel zawodnikami, ale nie można zakładać odzyskania 40–50 milionów euro wyłącznie ze zwykłych przychodów. Nie mamy wpływu na główne źródła przychodów klubów piłkarskich, czyli prawa telewizyjne. Z komercyjnego punktu widzenia poszukujemy nowych źródeł dochodu, jednak nie jest to łatwe, dlatego na ten moment transfery zawodników pozostają kluczowym czynnikiem.

Jaki jest kierunek strategii komercyjnej?

Mamy plan komercyjny, którego nie nazwałbym agresywnym, ale staramy się zmienić naszą pozycję, szczególnie po dołączeniu Danilo Sciò, naszego dyrektora ds. przychodów. Od lat wykonujemy tutaj ogromną pracę związaną z odbudową Parmy i teraz musimy rozwijać ten projekt tak, aby przybliżyć klub międzynarodowym markom i wyjść poza lokalny kontekst. Musimy zwiększać swoją wartość, opierając się na unikalnych cechach regionu. Marka Parmy oraz globalna rozpoznawalność regionu są ze sobą silnie powiązane.

Jak do tych strategii ma się renowacja Stadio Tardini?

Zobaczymy, w jaki sposób i kiedy uda się to zrealizować, ale celem z pewnością pozostaje poprawa infrastruktury i dalsze funkcjonowanie na Tardini. Patrząc z perspektywy przychodów, jasne jest, że aby osiągnąć wyniki mogące realnie wpłynąć na rozwój klubu, musimy wyjść poza samą piłkę nożną.

Jak duży wpływ ma infrastruktura na włoską piłkę nożną?

Myślę, że wokół kwestii stadionów panuje pewne nieporozumienie — lepsza infrastruktura sama w sobie nie wystarczy, by poprawić sytuację na poziomie lokalnym. Kluczowy jest dostęp do futbolu. Regiony takie jak Sycylia, Kalabria czy Kampania często borykają się z problemami infrastrukturalnymi, transportowymi i ograniczonymi możliwościami wdrażania młodych ludzi do piłki nożnej. To niezwykłe, że tak niewielu elitarnych piłkarzy pochodzi z niektórych części kraju. Koszty szkółek piłkarskich są istotne, ale nie stanowią jedynej przeszkody — dużą rolę odgrywają także kwestie logistyczne. Dochodzą do tego czynniki społeczne: niektóre badania pokazują, że dziecko urodzone po wrześniu w małej miejscowości ma bardzo niewielkie szanse na grę w Serie A.

Czy Tardini może coraz bardziej stać się miejscem integracji oraz reprezentacji miasta i prowincji?

Zmierzamy właśnie w tym kierunku, a przestrzeń muzealna również ma temu służyć. Stadion ma historyczny charakter, ale mimo to udało nam się stworzyć nowe przestrzenie gościnne. Klub realizuje proces, którego celem jest stworzenie bardziej funkcjonalnego i nowoczesnego stadionu.

Czy jest jakiś projekt szczególnie bliski Twojemu sercu?

W ciągu tych piętnastu miesięcy najbardziej dumny jestem z przywrócenia projektu Parma Legends. Zaangażowany jest w niego również nasz legendarny trener Nevio Scala oraz wielu mistrzów, którzy grali tutaj na przestrzeni lat. Zaledwie kilka dni temu delegacja klubu odwiedziła Nevio Scalę w jego posiadłości, i wspólnie zadzwoniliśmy do Tino Asprilli, by zaprosić go do powrotu. To ważna inicjatywa, ponieważ oprócz przypominania o dawnej chwale stanowi również żywe świadectwo wyjątkowej grupy ludzi — kiedy są razem, czas zdaje się zatrzymywać.

Jaką rolę w projekcie sportowym odgrywa sektor młodzieżowy?

Sektor młodzieżowy jest dla nas kluczowy. Często mówi się o nim wyłącznie przez pryzmat wyników — "wygraliśmy te rozgrywki" albo "mamy interesującego młodego zawodnika" — ale to tylko część jego znaczenia. Zbyt rzadko postrzega się akademię jako aktywo ekonomiczne i finansowe, które we Włoszech nie jest odpowiednio wykorzystywane. Traktuje się ją niemal jak konieczne zło. Tymczasem wierzę, że zdrowy rozwój tego sektora ma realny wpływ na ekonomię klubu.

Jak według Ciebie sektor młodzieżowy wpływa na gospodarkę klubu?

Przeprowadziliśmy analizę kosztów głębokich rezerw w drużynach Serie A. Od około dwudziestego zawodnika wzwyż piłkarze grają bardzo niewiele, a jednocześnie generują wysokie koszty, ponieważ są sprowadzani z zewnątrz. Gdybyśmy zaczęli systemowo wspierać tych zawodników piłkarzami z akademii, moglibyśmy ograniczyć wydatki i jednocześnie zwiększyć wartość finansową klubu. Dla nas rozwój akademii — również włoskich zawodników — będzie fundamentem przyszłego projektu sektora młodzieżowego. Nasze cele będą związane także z tym, ilu lokalnych piłkarzy uda się wprowadzić do Primavery lub pierwszego zespołu, bez nadmiernego koncentrowania się na wynikach osiąganych przez poszczególne drużyny.

Swojego czasu powiedziałeś, że wystawiłbyś drugi zespół Parmy w Serie D. Mógłbyś rozwinąć tę myśl?

Wielu było zaskoczonych tą deklaracją, ale każdy, kto zna europejski system rozgrywek, wie, że około 60% drugich drużyn czołowych klubów występuje na czwartym poziomie rozgrywkowym. Dla takich klubów jak Juventus, Atalanta, Milan czy Inter Serie C może być odpowiednim rozwiązaniem, ale dla Parmy Serie D byłaby idealnym środowiskiem rozwoju. Obecnie nasza Primavera, mimo znakomitego sezonu na tle rówieśników, miałaby problemy w Serie C — i taka jest smutna rzeczywistość. Potrzebna jest również zmiana kulturowa i zrozumienie, że Serie D może stanowić ważny etap rozwoju zawodników. Ponownego przemyślenia wymaga także kultura wypożyczeń, szczególnie we Włoszech. Serie C w dużej mierze stała się projektem rozwojowym dla podmiotów zewnętrznych, tracąc swoje pierwotne znaczenie. Co więcej, niektóre regulacje, takie jak zniesienie ograniczeń sportowych, negatywnie wpłynęły na kluby i młodych piłkarzy — jeśli inwestuje się w rozwój zawodników, trzeba móc chronić to dziedzictwo, w przeciwnym razie trudno budować trwałe struktury i programy rozwoju.

Źródło:
L. Mondellini, Intervista all’ad del Parma Federico Cherubini, CalcioeFinanza.it, https://calcioefinanza.it/2026/05/16/intervista-cherubini-ad-parma, [dostęp: 17.05.2026].