Augustin Challiol - argentyński dziennikarz pracujący dla "Ole", udzielił wywiadu dla serwisu ParmaLive.com, w którym skupił się na osobie Lautaro Valentiego.

Co możesz nam powiedzieć na temat Lautaro Valentiego?

Lautaro to wspaniały obrońca, który mimo ledwie 20 lat na karku, raz po raz udowadnia, że stoi przed nim wielka przyszłość. Jego wielkim atutem jest świetnia ułożona lewa noga, za sprawą której potrafi zdobywać bramki z uderzeni zza pola karnego oraz stałych fragmentów gry. Ta cecha była przez niego szczególnie wykorzystywana i doskonalona za czasów kariery młodzieżowej.

Jak przebiegała jego kariera w Lanus?

Zadebiutował w pierwszym zespole Lanus w maju 2019 roku i od tego czasu opuścił tylko jeden mecz, z powodu zbyt dużej liczby żółtych kartek. Daje to pewne wyobrażenie o tym jakim jest graczem. Kolejną jego zaletą ujawnioną podczas pobytu w Lanus, było to iż współtworzył parę środkowych obrońców z Ezequielem Munozem, który ma w swoim CV występy w Palermo i Genoi, dzięki temu Valenti mógł też rozwinąć się i poznać inny styl i sposób patrzenia na obronę. Myślę, że jeśli w Parmie, będzie grał u boku doświadczonego zawodnika, od którego będzie mógł czerpać nauki, jego rozwój może stać się naprawdę błyskawiczny.

Co z jego mentalnością?

Lautaro nie ma typowego latynoskiego temperamentu. Jak na swój wiek jest dobrze ułożony i wie co chcę osiągnąć. Do tego miał już okazję grać w wielkich meczach, jak chociażby przeciwko Boca i nigdy nie brakowało mu pewności siebie. Co równie ważne, dał on się również poznać, jako zawodnik, który nie schodzi poniżej pewnego określonego poziomu i przez cały sezon potrafi trzymać równą formę.

Jak myślisz co Valenti musi jeszcze poprawić?

Oczywiście nie jest tak, że zawsze grał on perfekcyjnie. Zdażało mu się popełniać błędy, jednak powiedziałbym że były to błędy wynikające z jego wieku i małego doświadczenia. Widać było jednak, że z każdym kolejnym meczem nabierał pewności i przekonania. Czasami zdarzało mu się też tracić koncentrację, jednak nie jest to coś czego nie da się wyeliminować. Żeby lepiej to zrozumieć przypomina mi się mecz z River Plate, który Lanus przegrał 3:0. Pierwsza bramka padła przez brak uwagi Lautaro, który pozwolił wyprzedzić się rywalowi, a następnie sfaulował go na rzut karny. Kilka chwil później, w praktycznie identycznej sytuacji zachował się już perfekcyjnie, idealnie interweniując. Myślę, że jeżeli uda mu się wyeliminować te krótkie momenty "wyłączania się" z gry, z miejsca poprawią się też inne drobne elementy.

Znasz go bardzo dobrze, może masz na jego temat jakieś anegdoty?

Oczywiście. Pamiętam mecz jaki Lanus rozgrywał z Arsenalem de Sarandi. Spotkanie było w "martwej fazie", a Lautaro wdał się w ostrą dyskusję z Jose Sandem - napastnikiem który w Lanus ma status absolutnej gwiazdy i legendy. Żebyście to lepiej zrozumieli w Lanus jest kimś na kształt Gattuso za czasów gry w Milanie. W każdym razie Lautaro, który miał wówczas ledwie kilka spotkań w zespole, obsztorcował największą gwiazdę swojego zespołu i idola kibiców, to tylko pokazuje jak wielką osobowość ma ten chłopak. Inne anegdota jest bardziej przykra. Kilka miesięcy temu Lautaro został porwany i przez całą noc przebywał w zamknięciu, aż jego agent nie wpłacił porywaczom pewnej sumy pieniędzy.

Valenti stwierdził, że jego idolem jest Otamendi, myślisz że kiedyś może mu dorównać?

Z Otamendim łączy go podobna budowa ciała, póki co jednak różnic jest zdecydowanie więcej, zwłaszcza jeśli chodzi o samo doświadczenie. Wydaje mi się, jednak, że jeżeli Lautaro będzie się rozwijał prawidłowo, może wskoczyć na podobny poziom sportowy, także pod kątem samego stylu gry.

Ostatnie pytanie, czy myślisz, że Lautaro ma potencjał by wkrótce wskoczyć do reprezentacji?

Miał już kilka występów w sekcjach młodzieżowych i na pewno jest on w szerokim gronie kandydatów rozpatrywanych pod kątem pierwszej drużyny. Oczywistym jest jednak to, by wskoczyć do pierwszej reprezentacji musi naprawdę ciężko pracować i wykazywać się na boisku. Jeśli jego przygoda w Parmie będzie przebiegała prawidłowo, myślę że może on doczekać się powołania, w Argentynie jest on bowiem bardzo szanowanym młodym graczem. Wierzę, że pewnego dnia zobaczę go w koszulce Albiceleste, ale wpier musi on w pełni zaadoptować się do europejskiego stylu gry, co wcale nie musi być łatwe.