Dziś na Stadio Tardini odbyło się specjalne spotkanie z cyklu "Meet & Greet", podczas którego oficjalnie zaprezentowano trzech nowych zawodników Crociatich: Franco Carboniego, Hansa Nicolussiego Caviglię oraz Nestę Elphege'a.

HANS NICOLUSSI CAVIGLIA

To Twoja druga przygoda z Parmą. Jak na to patrzysz?

To miły powrót. Za pierwszym razem nie miałem dużego wpływu na zespół, bo przez kilka miesięcy byłem wyłączony z gry z powodu kontuzji, ale zdążyłem poznać klub i miasto. Cieszę się, że wróciłem, i dziękuję prezesowi oraz dyrektorowi za zaufanie. Mam nadzieję, że na boisku zdobędę też szacunek kibiców.

Jak z Twojej perspektywy wyglądała dotąd gra Parmy? Gdzie widzisz siebie na boisku?

W tym sezonie mechanizmy są dobrze dopracowane, a zespół sprawia wrażenie bardzo zdyscyplinowanego taktycznie. Mogę grać jako rozgrywający albo jako jeden z dwóch defensywnych pomocników. Widzę, że drużyna dobrze się adaptuje, często rotuje składem — i to mi się podoba. Postaram się jak najlepiej w to wpasować.

Jak podsumujesz swoje doświadczenie w Fiorentinie?

Życzę Fiorentinie wszystkiego najlepszego i dziękuję ludziom, z którymi miałem okazję pracować.

Grałeś w Serie B i Serie A. Jakie widzisz główne różnice?

W Serie A grają zawodnicy bardziej zdecydowani w pojedynkach jeden na jeden i potrafiący częściej karać drużyny za brak koncentracji. Trzeba być czujnym w każdej sytuacji.

Czy tej drużynie brakuje umiejętności takich jak Twoje? Możesz być ważny przy stałych fragmentach gry.

Zauważyłem, że stałe fragmenty były ważnym elementem gry zespołu. Uważam, że Parma już ma dobrych wykonawców, a ja mam nadzieję do nich dołączyć — ciężko nad tym pracuję.

Do jakiej książki porównałbyś swój powrót do Parmy?

Książki to jedna z moich pasji, ale nie potrafię porównać tego powrotu do żadnej z nich. Wolę skupić się na boisku.

Z jakimi cechami wracasz do klubu?

Jestem innym zawodnikiem niż sześć lat temu. Wcześniej grałem jako pomocnik ofensywny. Teraz jestem silniejszy fizycznie i bardziej wszechstronny. Moje cechy ewoluowały, ale zachowałem też umiejętność strzału z dystansu i kreowania akcji.

Di Francesco nazwał Cię profesorem.

Dziękuję mu. Nawiązaliśmy kontakt, często rozmawialiśmy o piłce nożnej i wiele mnie nauczył. Cieszę się, że tak mnie postrzega. Bardzo cenię jego opinię i w wielu kwestiach podzielam jego poglądy na futbol.

FRANCO CARBONI

Dołączenie do drużyny w styczniowym okienku transferowym bywa skomplikowane. Jakie masz cele i motywację?

Bardzo się cieszę, że tu jestem. Dziękuję dyrektorowi i trenerowi za obdarzenie mnie zaufaniem. Moim celem jest rozwój i nauka. Drużyna chce utrzymać się w lidze i stopniowo sięgać po więcej. W pełni się z tym utożsamiam.

Co sądzisz o Parmie?

To wspaniały klub z bogatą historią. Od razu się zgodziłem, gdy tylko otrzymałem propozycję gry tutaj.

W młodzieżowych reprezentacjach Argentyny grałeś z takimi zawodnikami jak Nico Paz, Garnacho i Soulé.

Grałem z nimi w reprezentacji U-20. Nico i Soulé radzą sobie bardzo dobrze w Serie A — to znakomici piłkarze. Mam nadzieję, że kiedyś przynajmniej zbliżę się do ich poziomu.

Jakie są Twoje atuty?

Mogę grać jako boczny obrońca, ale również jako wahadłowy w systemie z pięcioma pomocnikami, a nawet jako skrzydłowy w trójce napastników.

Oglądałeś mecze Parmy?

Tak. To zespół, który daje szanse młodym zawodnikom i dobrze broni. Ma w składzie młodych piłkarzy o dużych umiejętnościach.

Parma musi utrzymać się w Serie A. Czy to realny cel?

Myślę, że to ważny cel i możliwy do osiągnięcia, jeśli będziemy poprawiać naszą grę z meczu na mecz.

W Parmie gra wielu Argentyńczyków. Rozmawiałeś z kimś przed transferem?

Znałem tylko Valentiego, ale nie mieliśmy wcześniej kontaktu. Teraz, gdy jestem już w drużynie, wszyscy są bardzo mili i pomocni.

NESTA ELPHEGE

Witamy w Parmie. Znamy Cię trochę mniej, więc proszę – przedstaw się.

Witam wszystkich. Bardzo się cieszę, że mogę tu być, w klubie o tak wspaniałej historii. Chciałbym od razu podziękować klubowi, całemu personelowi i kolegom z drużyny za ciepłe przyjęcie. Jestem silnym, typowym napastnikiem. Uważam, że mam dobrą technikę i potrafię dobrze utrzymać się przy piłce. Lubię atakować z głębi pola i dobrze czuję się w grze w powietrzu.

Jak doszło do Twojego transferu?

Mój agent poinformował mnie o zainteresowaniu Parmy na początku okna transferowego. Inne kluby również się mną interesowały, ale nie miałem wątpliwości — byłem bardzo entuzjastycznie nastawiony do Parmy i możliwości gry w Serie A.

Czy imię Nesta jest związane z historycznym włoskim obrońcą?

Trudno nie znać Nesty. Jako dziecko myślałem, że mam imię właśnie po nim. Kiedy zapytałem o to rodziców, powiedzieli mi jednak, że chodziło raczej o drugie imię Boba Marleya.

Czy jakiś konkretny napastnik jest dla Ciebie wzorem do naśladowania?

Nie podziwiam tylko jednego zawodnika. Biorąc pod uwagę moje kameruńskie korzenie, muszę jednak wymienić Samuela Eto’o. Powiedziałbym też, że Lewandowski, Haaland i Kane to obecnie napastnicy, na których najbardziej się wzoruję. Nie mam jednego idola — podziwiam wielu zawodników i staram się uczyć od każdego z nich.

Jaki jest poziom Ligue 2? Czy liczyłeś na telefon z Parmy?

Poziom jest bardzo dobry. Jest tam wielu szybkich i utalentowanych młodych zawodników, ale nie brakuje też tych doświadczonych. Nie miałem żadnych konkretnych oczekiwań — dobrze radziłem sobie od początku sezonu i wiedziałem, że pojawi się presja. Potem zgłosiła się Parma, od razu bardzo spodobała mi się ta opcja i cieszę się, że tu jestem.

Czy uważasz, że mógłbyś grać z Pellegrino?

Widziałem Pellegrino w kilku meczach i na nagraniach wideo — to zdecydowanie świetny napastnik. Nie postrzegam siebie jako rezerwowego; potrafię dostosować się do różnych sytuacji i systemów gry. Grałem już z podobnymi zawodnikami, więc nie byłoby problemu grać obok niego.