Pietro Carmignani, w rozmowie z portalem SportParma.com, wypowiedział się na temat obecnej sytuacji Crociatich i tego, jak jego zdaniem, klub powinien podejść do planowania nowego sezonu.

Parma planuje już nowy sezon. Jakich błędów, w szczególności, wypadałoby unikać?

Sezon w wykonaniu Parmy był porażką. Klub potrzebuje świeżego startu wykorzystując popełnione błędy jako cenną lekcję. Odpowiedzialność za taki stan rzeczy spoczywa nie tylko na trenerze i zawodnikach, ale także na kierownictwie. Wszyscy są odpowiedzialni za to co się wydarzyło. Od razu powiem, że nie przyszło mi nigdy poznać, obecnych managerów Parmy, tak więc jako komentator ograniczam się jedynie do faktów i liczb. Dwa ostatnie sezony w wykonaniu Parmy to pod tym względem katastrofa. Wszyscy muszą czuć się za to odpowiedzialni.

Tymczasem wygląda na to, że wkrótce zostanie wybrany nowy trener...

Czytam, że Iachini odchodzi i że odchodzi też Maresca. W tym miejscu zastanawiam się, jak to się stało, że zawarto 3-letni kontrakt z trenerem (red. Mareską), który dopiero co rozpoczynał swoją przygodę w profesjonalnym futbolu. Coś naprawdę poszło tu nie tak. Zdrowy rozsądek podpowiada, że należało przyznać mu roczną umowę i zawrzeć w niej klauzulę odnowienia, w przypadku pozytywnych wyników. Jakby nie było są to pieniądze Krause i jeśli chce on wydawać je w taki sposób jestem ostatnią osobą, która ma prawo mu tego zakazywać, tym niemniej pewne decyzje nie mają dla mnie sensu od strony czysto teoretycznej.

W zeszłym roku Parmy, a w tym Venezia i Genoa, czyli kluby których właścicielami są Amerykanie. Czy dostrzegasz tu pewne podobieństwa?

Według mnie mówimy tu o różnych sytuacjach. Venezia była klubem, który zaliczył podwójny awans, zaś w Serie A praktycznie nikt nie dawał jej szans na utrzymanie, tym bardziej że inwestycje poczynione przez klub były niewielkie. Trener Zanetti przez długi czas był w stanie grać ponad stan i dawać temu zespołowi coś ekstra, jednak przy tak ograniczonych środkach trudno było się utrzymać. Z kolei w Genoi sprawy miały się z goła inaczej. Poczyniono wielkie inwestycje, jednak najzwyczajniej w świecie nie trafiono z rynkiem, a do tego praktycznie już na samym starcie pozbawiono się największego atutu w walce o utrzymanie, w postaci osoby trenera Ballardiniego. W tym miejscu należy zaznaczyć, iż spadek do Serie B, który oczywiście jest bolesny, wcale nie musi być końcem świata. Wbrew pozorom, dla klubu może być to szansa na spokojną reorganizację., przemyślenie strategii i powrót z nowym, świeżym nastawieniem. To kilkukrotnie widzieliśmy już chociażby w Parmie. Niestety specyfika nowych właścicieli, którzy przejmują kluby, i nie mówię tu tylko o Amerykanach, jest taka, że chcą oni wszystko zmienić od razu, a to rzadko kiedy się dobrze kończy.