Pietro Carmignani, odnosząc się do niedzielnego meczu z Torino zdefiniował aktualną sytuacje Parmy i jego zdaniem największe problemy ekipy Crociatich.

Jak wyjaśnić kolejną porażkę Parmy? Jakie są najbardziej krytyczne aspekty taktyczne wymagające poprawy?

Na początku chciałbym wszystkim życzyć wszystkiego dobrego w nowym roku. Przechodząc już do samego spotkania, to Parma starała się naciskać na Torino, grać wysoko i posiadać piłkę. Nie wydaje mi się jednak, żeby było to coś do czego ten zespół jest przyzwyczajony, ani co ważniejsze ma predyspozycje. Torino zaś zagrożenie tworzyło po kontratakach, czyli czymś z czego zawsze słynęła Parma i to jest bardzo znamienne. Jak dla mnie Parma jest obecnie zespołem będącym w rozkroku. Drużyna porzuciła grę z kontry, ale nie ma też predyspozycji i pomysłu do tego by grać atak pozycyjny. Piłkarze dużo biegają, znacznie więcej niż za D'Aversy, jednak kompletnie nic z tego nie wynika.

W czym leży problem?

Wszyscy musimy być świadomi tego, że budowa zespołu to proces długotrwały i skomplikowany. Jeżeli przez 3 lata, drużyna bazowała tylko na kontrataku, to zmiana tych przyzwyczajenie i schematów, dodatkowo w obliczu sezonu bez okresu przygotowawczego, jest czymś niemalże niemożliwym. Parma D'Aversy, może była toporna w odbiorze, ale za to niezwykle konkretna i zawsze szukała najkrótszej drogi do zdobycia gola. Dzisiejsza Parma stara się zaś grać piłką, ale nie ma ku temu argumentów technicznych. Mówiąc najprościej, obecny zespół po prostu nie ma własnej tożsamości.

Jak wyjść z tej sytuacji?

Zespół oraz trener muszą jasno sprecyzować to co chcą grać. Nie ma już czasu na eksperymenty, a każdy mecz podkopuje tylko pewność siebie i poczucie własnej wartości, do których ta ekipa ta ciężko dochodziła w ostatnich latach. Problem stanowią też liderzy, tacy jak Gervinho którzy nie dają tyle ile można by od nich oczekiwać. Kiedy Parma gra z Milanem czy Interem nie ma problemów z motywacją, jednak gdy na jej drodze staje słabszy rywal chęci do pokazania się jest jakby mniej. Mam nadzieję, że zespół otrzyma też pomoc z rynku transferowego, w postaci doświadczonych graczy, którzy od razu będą mogli wnieść swój wkład.

Kij czy marchewka?

Obecny moment w jakim znajduje się zespół jest bardzo delikatny i w mojej opinii jedyną opcją na wyjście z tej sytuacji jest dialog i ciężka praca. Trener musi mieć też indywidualne podejście do zawodników, są tacy, którzy wymagają motywowania po przez dobre słowo, z kolei na drugich lepiej działa przysłowiowy bat. Według mnie aktualny problem Parmy nie tkwi tylko w osobie trenera, bowiem piłkarze grają zdecydowanie poniżej swoich możliwości i jeśli nie zmienią oni tego nastawienia, sezon będzie stracony.

Przyszłość Liveraniego zależy od meczu z Atalantą. Wydaje się jednak, że osiągnięcie korzystnego wyniku wymagać będzie niemalże cudu.

Parma otrzymała wczoraj bardzo dobry materiał do analizy. Sassuolo, będące rewelacją rozgrywek chciało zagrać z Atalantą swój otwarty ofensywny futbol i zostało dosłownie wgniecione w ziemię. Crociati nie mogą popełnić tego błędu. Próba pójścia na wymianę ciosów z ekipą Gasperiniego skończy się klęską. Oczywiście w oczach opinii publicznej Parma jest skazana na porażkę i ciężko jest się z tym nie zgodzić, z drugiej strony kiedy pokazać charakter, jak nie przy okazji takiego meczu?