Pietro Carmignani, krótko wypowiedział się na temat degradacji Parmy, przyczyn porażki oraz udzielił prezydentowi Krause kilku rad na przyszłość.

Zacznijmy od spadku Parmy. Dlaczego?

Jak na dłoni widać, że można było z tego sezonu wyciągnąć znacznie więcej. Parma na pewno nie ma składu na przedostatnie miejsce w tabeli. W trakcie mercato poczyniono, wiele inwestycji, z których pewna część nie przyniosła pożądanych korzyści. Bilans sezonu mówi jednak sam za siebie. 20 punktów w 34 meczach to wynik kompromitujący. Uważam jednak, że gdyby ta drużyna w tym momencie dopiero przystępowała do mistrzostw, zgromadziłaby przynajmniej dwa razy więcej punktów.

Jakie były grzechy Liveraniego, a jakie D'Aversy?

Liverani nie miał zespołu, który byłby w stanie sprostać jego wymaganiom względem gry, jednak mimo to średnio zdobywał prawie jeden punkt na mecz. Prawdę mówiąc D'Aversa też nie był chyba do końca zadowolony z kształtu drużyny, zwłaszcza styczniowego mercato, jednak mimo to za jego kadencji drużyna była w stanie grać ładnie dla oka. Niestety w ogóle nie współgrało to z ilością zdobywanych punktów. Parma cierpiała wiele problemów zarówno fizycznych, jak i mentalnych. Zespół zatracił gdzieś swoją największą umiejętność czyli grę na wynik. Jak do tej pory od momentu powrotu, D'Aversa stracił 18 punktów w meczach, w których prowadził, a to mówi samo za siebie.

Liczne kontuzje nieustannie są jednym z problemów Parmy.

Na wstępie należałoby zaznaczyć, że był to sezon, w którym nie można było w odpowiedni, standardowy sposób, przygotować zespołu pod kątem fizycznym. Drużyny praktycznie nie miały okresu przygotowawczego, ani przerwy między rundami. Z kolei gdy już pojawiały się przerwy reprezentacyjne to zespół był "dziesiątkowany" powołaniami. Do tego bardzo intensywny kalendarz i mamy obraz jaki mamy. Oczywiście liczba kontuzji jakie przytrafiły się w Parmie, w porównaniu do innych zespołów, jest uderzająca i naprawdę trzeba się nad tym solidnie zastanowić.

Od czego prezydent Krause powinien zacząć budowę zespołu na Serie B?

Prezydent ma w sobie wielki entuzjazm i pasję, jednak musi być wspierany przez kompetentnych ludzi, którzy bardzo dobrze orientują się we włoskich realiach. Jedną rzeczą jest działanie na rynku rozpoczynając nowy projekt, inną interweniowanie w celu zaradzenia problemom. Takiego rozróżnienia zabrakło Parmie w tym sezonie, i nie jest to zarzut do samego prezydenta, a do ludzi mu doradzających. Parma ma obecnie w swoim składzie interesujących młodych piłkarzy jak Mihaila i Man, gdyby udało ich się zatrzymać, byliby niesłychanym wzmocnieniem na Serie B.

Masz jeszcze jakieś rady dla prezydenta?

W piłce nożnej wielkie rewolucje rzadko się opłacają. Najlepiej zaczynać od zera opierając się na profesjonalistach, którzy znają dane środowisko i żyją w nim od wielu lat. W Parmie jest wielu ludzi, którzy w przeszłości sprawili, że ten klub osiągał wielkie rzeczy, może warto byłoby powołać się na ich wiedzę i doświadczenie i włączyć ich do nowego projektu.