Pietro Carmignani odnosząc się do niedzielnego meczu z Bologną, mocno komplementował zespół Roberto D'Averse, za dyscyplinę taktyczną, organizację gry oraz niezwykle umiejętnie wykorzystanie poszczególnych zawodników dla dobra całej drużyny.

Jak Twoje odczucia po meczu w Bolognii, przeważa gorycz z powodu tego iż nie udało się dowieźć prowadzenia do końca, czy też świadomość tego, że drużyna rozegrała dobry mecz?

To był naprawdę ekscytujący mecz, moim zdaniem najlepsze widowisko jakie oglądaliśmy w tej kolejce. Parma dysponuje śmiercionośną bronią w postaci kontraktu, które potrafi wyprowadzać jak mało kto i to nawet pomimo braku tak ważnych piłkarzy jak Gervinho, Inglese czy Cornelius. W jej grze nie ma przypadku i widać, że jest to owoc ciężkiej pracy wykonywanej przez piłkarzy na treningach. Sam sposób gry Parmy w Bologny był zabiegiem w pełni świadomym i celowym. D'Aversa wiedział, że w obliczu tak poważnych braków kadrowych, nie jest w stanie grać z Bologną w otwarte karty, dlatego też wycofał swoich piłkarzy, za linię piłki i postawił wszystko na szybki odbiór i kontry. Efekt był taki, że pomimo faktu braku napastnika w składzie Parmy, to ona był zespołem groźniejszym i konkretniejszym. Gra z przodu opierała się na świetnie dysponowanym Kulusevskim, a także Kuczce, który znakomicie sprawdził się w roli fałszywego napastnika. W mojej opinii to Parma zrobiła w tym meczu więcej żeby zwyciężyć i zasłużyła na 3 punkty. Bologna, w grze była pozbawiona wszelkich argumentów. Czasem jednak tak już bywa, gdy nie idzie ci z gry, musisz liczyć na stałe fragmenty, w tym wypadku gospodarze wykorzystali dwa błędy Parmy i osiągnęli remis. W obliczu takiego jak wyglądał ten mecz, ma on nieco gorzki smak, jednak w żadnym wypadku nie deprecjonuje on znakomitego występu Parmy.

Czy D'Aversa, patrząc z taktycznego punktu widzenia mógł zrobić coś więcej?

Z taktycznego punktu widzenia niewiele więcej dało się tutaj zrobić, bowiem D'Aversa miał bardzo ograniczone pole manewru. Mimo to jego zespół rozegrał bardzo dobre zawody, pokazując znakomitą organizację zarówno w fazie ataku, jak i obrony. D'Aversa pokazał również, jednoznacznie, że nie jest więźniem jednego schematu taktycznego, bowiem to spotkanie było dowodem na wielką elastyczność trenera i całego zespołu. W mojej opinii nie można też traktować tego, co jest na papierze zbyt wiążąco, bowiem to że w rozpisce zespół jest ustawiony jednym napastnikiem, nie oznacza iż tylko on będzie uczestniczył w akcjach zaczepnych. Należy to traktować jako wstępny schemat, punkt wyjścia do wszystkiego co będzie się działo na boisku, ostatecznie zaś wszystko jest i tak uzależnione od wydarzeń, mających miejsce na murawie.

Bramka Iacoponiego była dość niezwykła.

Dla mnie ten gol jest najlepszym przykładem tego, jak wiele znaczy dobra organizacja gry, którą w odpowiednich okolicznościach można zastąpić brak indywidualności. Była to sytuacja, w której każdy piłkarz doskonale wiedział co ma zrobić począwszy od ustawienia, wyjścia do pressingu, a na wyprowadzeniu kontry i finalizacji ataku kończąc. Trenerzy tacy jak D'Aversa pracują z zawodnikami solidnymi, których jednak na pewno nie można określić mianem wielkich mistrzów. W takim wypadku kluczową kwestią jest dostosowanie ich umiejętności do gry zespołu, tak by zmaksymalizować jego osiągi. W mojej opinii D'Aversa potrafi to robić jak mało kto, i w tej chwili to ścisła włoska czołówka, pod tym względem.

Jak zapatrujesz się na mecz z Milanem?

Dla obu klubów będzie to skomplikowany mecz. Milan pod wodzą Pioliego z meczu na mecz wygląda lepiej, jednak wciąż brakuje mu konkretów w postaci punktów i zrobi wszystko by na Tardini się to zmieniło. Parma z kolei nigdy nie kalkuluje i niezależnie od tego czy gra u siebie czy na wyjeździe, wychodzi na boisko po to by wygrać. Nie interesują ją przy tym półśrodki, liczy się tylko osiągniecie celu. Naprawdę ciężko jest przewidzieć, w którą stronę może pójść ten mecz.