Na łamach serwisu ParmaLive.com, pojawiła się druga część obszernej rozmowy z Marcello Carlim, w której tym razem, dyrektor sportowy Crociatich poruszył kwestie związane z mercato i to zarówno tym minionym, jak i nadchodzącym.

Wydawało się, że wlecie Parma będzie interesować się przede wszystkim zawodnikami z Włoch, jednak nagle nastąpiło przestawienie się na rynek zagraniczny. Dlaczego?

Gdy przybyłem do Parmy, klub znajdował się jeszcze w rękach grupy Nuovo Inizio. W trakcie oficjalnej konferencji prasowej Marco Ferrari dość dokładnie i szczegółowo zarysował sytuację, stwierdzając iż będzie to skomplikowane mercato, a sam klub będzie musiał mocno ciąć koszty, bowiem to co zostało zrobione w zakresie osiąganych wyników, które były niezwykłe, mocno nadszarpnęło finanse. Dodatkowo cała sprawa została jeszcze pogłębiona przez kryzys wywołany przez pandemię. Wtedy myśleliśmy, że aby w odpowiedni sposób przystąpić do rozgrywek i odmłodzić zespół, będziemy musieli oprzeć na piłkarzach wypożyczanych z silniejszych klubów Serie A. Prawda była tak, że po prostu nie mieliśmy pieniędzy na to, by kupić piłkarzy na stałe. Jeżeli ktoś uważa, że mogliśmy wówczas pójść do Atalanty i kupić Traore, jest w błędzie, w grę wchodziło jedynie wypożyczenie i do tego na "sucho". Szykowaliśmy się więc na działania w takim stylu. Wtedy jednak nastąpiła zmiana właściciela, do klubu przybył pan Krause, który wniósł nowy pomysł i fundusze. Zapewnił, że chce inwestować w klub, pozyskiwać piłkarzy na własność. Podążyliśmy więc tą ścieżką. Dlaczego jednak nie sprowadzaliśmy piłkarzy z Włoch? To bardzo proste w naszym kraju ciężko jest znaleźć piłkarzy w rozsądnej cenie. Podam przykład, bardzo interesował nas Scamacca, jednak Sassuolo zażądało za jego kartę 20 mln euro. Była to kwot absurdalna i porzuciliśmy negocjacje dochodząc do wniosku, że zagranicą za podobne pieniądze możemy nabyć 3-4 graczy wcale nie z mniejszym potencjałem. Oczywiście takie podejście też ma swoje minusy, bowiem sprowadzając graczy spoza Włoch musisz liczyć się z problemami w aklimatyzacji, czego w mniejszym lub większym stopniu doświadczamy obecnie na własnej skórze.

Jak określił byś dokonania transferowe Parmy?

Wszystkich graczy, których pozyskaliśmy traktujemy jako długoterminową inwestycję, o czym świadczy chociażby to, iż wiedzieliśmy że nie wszyscy będą od razu gotowi do gry. Mihaila na krótko przed transferem doznał urazu pachwiny i dopiero teraz stopniowo wraca do pełni sił. Podobna historia przytrafiła się Busiemu. Zdajemy sobie sprawę, z tego że nie wszystkie nasze transfery, na ten moment, zdają egzamin. Prawda jest jednak taka, iż sprowadziliśmy bardzo utalentowanych piłkarzy, którzy mogą temu zespołowi jeszcze wiele zaoferować. Musimy być cierpliwi mógłby podać tu z 50 nazwisk młodych zawodników, którzy potrzebowali trochę czasu by pokazać pełnię talentu. Spójrzmy chociażby na Walukiewicza z Cagliari, który w pierwszym sezonie praktycznie nie odgrywał żadnej znaczącej roli, zaś teraz jest jednym z najlepszych młodych defensorów w Serie A.

Czy to prawda, że prowadziliście zaawansowane negocjacje w sprawie Ricciego z Empoli?

Ricci to według mnie jeden z najzdolniejszych pomocników młodego pokolenia we Włoszech. To piłkarz, który zdecydowanie wybija się ponad poziom Serie B. To prawda, że byliśmy nim zainteresowani i uważaliśmy go za kogoś, kto naprawdę może zdecydowanie podnieść jakość naszej drugiej linii. Negocjacje z Empoli były jednak skomplikowane. Nie potrafiliśmy dojść do porozumienia, była między nami duża różnica. Oczekiwana przez nich kwota 15 mln euro, była dla nas nie do zaakceptowania.

Czy w obliczu mercato, które nadchodzi skupiacie się bardziej na piłkarzach młodych, czy graczach doświadczonych, którzy od razu mogliby wnieść swój wkład do zespołu?

Mamy kilka pomysłów, które już zostały przedłożone prezydentowi. Póki co nie zamierzam jednak wchodzić w szczegóły. Mogę powiedzieć, że jestem w Collecchio co dziennie, rozmawiam z zespołem, widzę jak trenuje i znam jego potrzeby.

Jaki będzie budżet Parmy?

Wybaczcie, ale to kwestia, która powinna pozostać pomiędzy prezydentem, a moim sztabem.

Będzie pracować nad pozyskaniem napastnika?

Atak jest obecnie formacją, która wymaga w naszym zespole największej uwagi. Potrzebujemy konkretnych i radykalnych rozwiązań skrojonych pod nasz zespół i wymagania trenera. Według mnie naszym głównym problemem nie są poszczególni piłkarzy, a brak konkretyzacji. Spójrzmy chociażby na Crotone, w meczu z nami stworzyli sobie de facto dwie sytuacji i obie wykorzystali, my mieliśmy 5-6 naprawdę niezłych sytuacji i zdobiliśmy tylko jednego gola.

Na początku lata mówiłeś, że każdy jest na sprzedaż. Czy to stwierdzenie jest dalej aktualne?

Do tego by zaistniała transakcja musi istnieć odpowiednie połączenie pomiędzy wysokością oferty, wolą gracza oraz pomysłami na jego zastąpienie. Jeżeli więc nie będziemy mieli opcji na zastąpienie piłkarza X, to nie będziemy go sprzedawać, gdyż na ten moment najważniejsze jest dla nas utrzymanie, które możemy osiągnąć tylko zachowując odpowiedni poziom jakości w kadrze.

Więc Gerrvinho zostaje?

Gervinho to szczególny przypadek. Parma była przekonana co do tego, że sprzedała go już w styczniu, do tego stopnia że w jego miejsce sprowadzony został Caprari. Gervinho zdecydował jednak, że chce kontynuować swoje doświadczenie z Parmą i został w klubie. Teraz zdaję się do nas wysyłać sprzeczne sygnał, tak więc będziemy musieli wpierw zrozumieć jego faktyczna wolę.

A czego chce Gervinho w tej chwili?

Na treningach jest spokojny i pogodny, na treningach pracuje z pełnym zaangażowaniem. Na razie więc jego sytuacja zdaje się być stabilna, jednak ciężko jest powiedzieć co stanie się za kilkanaście dni.

Czy to samo dotyczy Inglese?

Starajmy się zawsze podchodzić do każdej sprawy w sposób logiczny. Wyłączając epokę Tanzich, Inglese to największa inwestycja Parmy. Przez lata zawodnik ten prezentował bardzo dobry równy poziom i Parma wykupując go z Napoli, była przekonana, że sprowadza prawdziwy gwarant bramek Była to transakcja zdecydowanie przekraczająca standardy ekip walczących o utrzymanie, jednak miała nieść za sobą również wielkie korzyści. Niestety pech chciał, że Inglese złapał dwa poważne urazy i nie mógł w związku z tym dać klubowi tyle na ile liczono. Roberto stopniowo jednak wraca na odpowiednie tory, jest przygotowywany do roli, która była mu pisana. Wciąż mocno w niego wierzymy, zaś jego odejście byłoby możliwe tylko za sprawą naprawdę wielkiej oferty. Myślę, jednak że zostanie on z nami i mam nadzieję, że jego faktyczny powrót do formy będzie największym transferem Parmy.

Jak działa wasz obecny system skautingu?

Szefem naszego skautingu jest obecnie Beppe Corti, czyli człowiek o naprawdę wielkich umiejętnościach i doświadczeniu, mam on kilku bliskich współpracowników jak Gazzola, Munari czy Pedrzoli, którzy nadzorują pracę w poszczególnych, kluczowych sektorach, które wcześniej zostały szczegółowo wyselekcjonowane. W każdy czwartek mamy spotkania, podczas których omawiamy sylwetki co ciekawszych wypatrzonych zawodników. Na koniec każdego spotkania zostaje 4 lub 5 graczy, których decydujemy się dalej obserwować. Interesują nas tylko młodzi perspektywiczni gracze. Obszar skautingu funkcjonuje naprawdę dobrze, jednak nie zamierzam sobie przypisywać za to zasług, gdyż to nie ja go stworzyłem. Podwaliny pod ten projekt położył Daniele Faggiano i jestem pełen uznania dla pracy jaką, w tym zakresie wykonał. Teraz jednak trzeba pójść o krok dalej, gdyż fakty są takie, że w ostatnich 2-3 latach Parma opierała się w zasadzie tylko na sprawdzonych zawodnikach, mających zapewnić odpowiedni wynik jak Kucka, Kurtic czy Inglese. Jak dobrze wiecie naszym celem jest teraz ukierunkowanie na młodzież, a do tego potrzebne są dalsze inwestycje w rozwój struktury skautingu.