Emenuele Calaio udzielił wywiadu dla Gazzetta di Parma, w którym udzielił odpowiedzi na kilka ciekawych pytań, związanych z swoją przygodą w Parmie.

W barwach Parmy kilkukrotnie zdobywałeś gole z przewrotki. Masz jakiś swój ulubiony?

Owszem ten zdobyty podczas domowego meczu przeciwko Pordenone. To dla mnie jedno z niezatartych wspomnień. Mimo, iż zdobyłem wiele podobnych bramek, to żaden inny gol nie dał tak wielkiej satysfakcji mnie oraz kibicom. Po zdobyciu tego gola miałem na całym ciele dreszcze.

Jak traktujesz Parmę?

Kocham Parmę, to dla mnie drugi dom i nie są to tylko puste słowa. Gdybym dziś powiedział swojej rodzinie, że wracamy do Parmy, by na stałe tam zamieszkać, skakaliby z radości.

Ty i D'Aversa stanowiliście zgrany duet, aczkolwiek wasza współpraca nie zawsze była usłana różami.

Przede wszystkim należałoby powiedzieć, że pan D'Aversa nie jest trenerem, który spoufala się ze swoimi zawodnikami. Jest człowiekiem, który 24 godziny na dobę myśli o taktyce, potrafi obdarzyć piłkarzy zaufaniem i zbudować ich pewność siebie, ale na pewno nie wyskoczysz z nim na piwo (śmiech). Bywały momenty, że miałem z nim pod górkę, chociażby wtedy gdy preferował grać Ceravolo, koniec końców zawsze obaj zachowywaliśmy pełen profesjonalizm.

Czy historia z feralnymi smsami wciąż Ci doskwiera?

Ostatecznie wszystko skończyło się dla klubu dobrze, jednak ta historia sprawiła, iż czułem największe rozgoryczenie w karierze, a być może nawet w całym swoim życiu. Przez ponad dwa miesiące obrzucano mnie błotem. Bardzo się wtedy bałem, jednak nie o siebie a o to, że Parma może stracić coś o co tak pięknie i uporczywie walczyła.

Czym się teraz zajmujesz?

Mam zamiar wziąć udział w kursie na dyrektora sportowego, który wystartuje 2 listopada. Moje pierwsze podejście zostało zamrożone po czterech tygodniach, bowiem organizatorzy doszli do wniosku, że jednym z wymogów jest nieotrzymanie żadnej dyskwalifikacji na przestrzeni ostatnich dwóch lat.