Wprawdzie sezon 21/22, dla Gigiego Buffona, dobiegł już końca, jednak w niczym nie przeszkadza to temu, aby kapitan Crociatich udzielał się na polu społecznym.

Dziś Buffon, pojawił się na spotkaniu z dziećmi, w instytucie La Salle, gdzie prowadził prelekcje dotyczącą wartości treningu i edukacji poprzez sport. Buffonowi towarzyszył również, były legendarny trener bramkarzy Parmy - Ermes Fulgoni.

W trakcie spotkania, Buffon opowiadał o swoich początkach, piłkarskich początkach, poruszając również temat samego powrotu do Parmy.

"Kiedy byłem w waszym wieku marzyłem o staniu się piłkarzem. Marzyłem w szczególności o grze na San Siro, bowiem wówczas, w mojej głowie był to odpowiednik wielkiej piłki nożnej. Marzyłem też o byciu idolem i wzorem do naśladowania dla młodzieży i kibiców. Na początku były to jednak tylko marzenia. Jedyne co tak naprawdę wtedy miałem to pasja i wielki entuzjazm do ciężkiej pracy. Mogę otwarcie powiedzieć, że pierwszą osobą, która sprawiła, że naprawdę uwierzyłem w to, że mogę zostać wielkim piłkarzem, był Ermes. On zawsze we mnie wierzył. Pamiętam, że będąc jeszcze młodym chłopakiem w Parmie, Ermes podchodził do ludzi oglądających nasze treningi, wskazywał na mnie i mówił "Patrzcie na tego chłopaka, ma wielki talent i za kilka lat zagra w reprezentacji i w Serie A." Było to dla mnie niezwykle miłe i motywujące. Wiedziałem jednak, iż nie mogę spocząć na laurach. Twardo stąpałem po ziemi i skupiałem się na codziennej pracy, dzięki czemu ostatecznie doszedłem tak daleko. Jestem więc przykładem na to, że nie warto rezygnować ze swoich marzeń, a wręcz przeciwnie, trzeba zawsze dążyć do ich realizacji. Moja szczególna siła? Zawsze czułem potrzebę dialogu i dzielenia się z innymi, tak na boisku, jak i poza nim. Przy okazji każdego wyzwania, każdego meczu, kierowałem się tym aby uszczęśliwić innych, dać radość kibicom i nie zawieść kolegów z drużyny. Dlatego grałem i nadal gram w piłkę. Parma? Parma zawsze była dla mnie wyjątkowa. To miejsce to dla mnie prawdziwy azyl. Spędziłem tu kluczowe lata, swojego dzieciństwa, które ukształtowały mnie na piłkarza, którym jestem teraz. Nigdy nie czułem strachu przed powrotem tutaj, nawet gdy wracałem jako rywal. Zawsze miałem poczucie, że jestem w miejscu, w którym czuje się sympatię i szacunek względem mojej osoby. W tym sezonie, wróciłem by znowu reprezentować te barwy, powodów tej decyzji było wiele, jednak niezależnie od tego, mogę powiedzieć że było warto. Jestem naprawdę zadowolony z decyzji jaką podjąłem i jestem też przekonany co do tego, że w przyszłym roku uda nam się znaleźć sposób, aby Parma wróciła do Serie A."