Gianluigi Buffon udzielił wywiadu, dla Gazzetta di Parma, w którym wypowiedział się między innymi, na temat zatrudnienia Carlosa Cuesty oraz niedawno zakończonego sezonu, w wykonaniu Crociatich.

Co sądzisz o zatrudnieniu Carlosa Cuesty?

Cóż, gdybym nie widział, że jest to pomysł tak zdolnej i inteligentnej osoby jak Federico Cherubini, powiedziałbym, że to hazard czystej postaci. Jednakże fakt, iż to Federico stoi za tym wyborem, każe mi zmienić postrzeganie. Traktuje więc to jako sugestywny i ambitny wybór i mam nadzieję, że przyniesie on rezultaty, jakich oczekuje cała Parma.

Jak oceniasz zakończony sezon, w wydaniu Parmy?

Z mojej perspektywy to utrzymanie było małym cudem. Prawdopodobnie wy, którzy jesteście bliżej wydarzeń w Parmie, niż ja, nie patrzycie na to w ten sposób. Dla mnie, który potrafi spojrzeć na sprawę w bardziej neutralny sposób, Parma mająca 10-12 spotkań do końca oraz piekielnie trudny terminarz, była poważnie zagrożona spadkiem. W zasadzie wydawało mi się, że gra jest dla niej skończona. A zamiast tego, dał o sobie znać pierwszy, intuicyjny wybór Cherubiniego, który powierzył zespół w ręce Chivu, a ten jak za dotknięciem magicznej różdżki odmienił wszystko. Wprawdzie na ostatniej prostej wkradło się jeszcze trochę niepokoju o los Parmy, jednak wielki tryumf w Bergamo usankcjonował utrzymanie, które w mojej ocenie, patrząc na przebieg kampanii, było wielkim osiągnięciem.

Czego spodziewasz się po Parmie, w kolejnym sezonie Serie A?

Moim zdaniem klub potrzebuje co najmniej 2 lat na stabilizację i ugruntowanie swojej pozycji w elicie. Potem można będzie myśleć o robieniu kroków do przodu.

Wygląda na to, że niektórzy piłkarze, z którymi miałeś okazję grać, zamkną swój cykl w Parmie.

Cóż, takie jest już życie piłkarza. De facto odchodzisz z klubu z dwóch powodów: albo dlatego, że rozumiesz, że ambicje klubu nie są już twoimi ambicjami, jak to się stało ze mną, albo dlatego, że naprawdę nie jesteś już w stanie dać z siebie więcej na rzecz drużyny i nie docierają już do ciebie bodźce, które mogłyby to zmienić. To może się zdarzyć każdemu sportowcowi. Patrząc na swoją karierę 13 lat spędzonych w Parmie i 19 w Juventusie, mogę powiedzieć, że dla mnie kluczową kwestią były odpowiedzialność oraz poczucie wyzwania, które towarzyszyły mi cały czas. To dzięki nim mogłem stale zaskakiwać samego siebie.

Z uwagi na okoliczności towarzyszące i bardzo napięty terminarz, to może być sezon anomalii. Jak na to patrzysz?

Wydaje mi się, że będziemy świadkami dość podobnych mistrzostw, jak w zeszłym roku, to znaczy sezon podzielony, niejako na dwie grupy - drużyny rywalizujące o najwyższe cele, oraz te będące w walce o utrzymanie, do tego być może bufor, w postaci kilku ekip niezaangażowanych w walkę o nic. Nie wydaje mi się, żeby ta struktura miała zostać zaburzona, nawet przez napięty terminarz. Jeśli chodzi zaś o potencjalne niespodzianki, to uważam, że taką może stać się Como, które jak na włoskie realia ma nieprawdopodobne możliwości finansowe, które idą w parze z ambicjami.

Na początek sezonu mecz Juventus-Parma. Co pomyślałeś, gdy to zobaczyłeś?

To będzie ciekawe spotkanie, które stanowi też pewną niespodziankę. Nikt tak naprawdę nie wie, jaką cenę, zapłacą zespoły rywalizujące w Klubowych Mistrzostwach Świata i w jakiej formie rozpoczną one rozgrywki. To dla nich dziwna sytuacja, bowiem ciężko jest tu odpowiednio dobrać obciążenia, tak aby do mistrzostw wkroczyć, na optymalnym poziomie świeżości. Patrząc z perspektywy sztabu szkoleniowego Juve, a także Interu, będzie to niesamowite wyzwanie.

W dwa dni, Parma sprzedała ponad 4 tysiące karnetów. Co o tym sądzisz?

To mnie w żaden sposób nie zaskakuje. Miłość kibiców Parmy, do tego klubu jest bezwarunkowa i niezależna od wszelkich okoliczności. Dlatego też, gra dla tego klubu była tak ekscytująca. Doświadczyłem tego wielokrotnie, nawet w Serie B. Cierpliwość i nieustające wsparcie, jakim wykazywali się nasi fani, nawet w obliczu trudności, jak w pierwszym sezonie po spadku, była czymś niesamowitym. Wynikało to zarówno z przywiązania do barw, jak i wielkiego szacunku, względem nas piłkarzy. Nawet, gdy kibicom Parmy zdarza się protestować z takiego czy innego powodu, nigdy nie przekracza to pewnych granic dobrego smaku i wyczucia. Wynika to z miłości do tych barw i mam nadzieję, że zawsze tak to będzie, w Parmie, wyglądało.